Ανέκδοτα Ποιήματα

Σαν έκλεισα τα μάτια (σονέτο)

Σαν έκλεισα τα μάτια ο κόσμος αναστήθηκε η αγάπη ξετυλίχθηκε ρέει σε νέα μονοπάτια Φορώ καινά ιμάτια ο ήλιος μου συστήθηκε η λύπη λησμονήθηκε και έγινε κομμάτια Όσα ονειρεύομαι εδώ γίνονται ανθός και μέλι και περιβάλλουν νέα γη Όσο γυρεύω ουρανό δεν υπάρχουν τέλη προσδοκώντας μιαν αυγή. [4 Νοεμβρίου 2015]

Ανέκδοτα Ποιήματα

Η προσευχόμενη

Ανεμπόδιστο φως έλουζε το πρόσωπό της Τα χέρια της, ψηλά, έβλεπαν στον ουρανό Το σώμα της σε στάση προσευχής Η ψυχή της σε βαθειά κατάνυξη Προσευχόταν για τις ψυχές όλου του κόσμου για την υγεία και τη σωτηρία. Δάκρυα μετάνοιας κυλούσαν από τα μάτια της διαλογιζόμενη την μικρότητά της και την πρόνοια του Θεού Στεκόμενη… Read More Η προσευχόμενη

Ανέκδοτα Ποιήματα

Ανάσταση

Αχθοφόρος της αγάπης φορέας της ειρήνης γέννημα της ευαισθησίας αγγίζω κορυφογραμμές της αρετής Η αγάπη μου εγγράφεται στον πολύμορφο αέρα Τα πράγματά μου μοιράζονται σε χέρια αδελφικά Τα χνάρια της ψυχής μου αφήνονται στον δρόμο της καλοσύνης Τα χέρια μου, σε στάση προσευχής, κοιτούν το ηλιοστάσιο των ψυχών Λόγια ανεκλάλητα με προσκαλούν σε ταξίδι Το… Read More Ανάσταση

Ανέκδοτα Ποιήματα

Ο ήλιος αγκαλιάζει τα μαλλιά σου (σονέτο)

Ο ήλιος αγκαλιάζει τα μαλλιά σου στο απάνεμο αθηναϊκό λιμάνι με παιδικού ονείρου μελάνι ο άνεμος γράφει την ματιά σου Έχεις λουλούδια συντροφιά σου και έναν γλάρο που πιάνει ψαράκια για το τηγάνι και όλα μοιάζουν κοντά σου χαρούμενα και ευτυχισμένα περιτυλιγμένα με λευκό μανδύα εκφράζοντας ευγνωμοσύνη Περίμενε κι εμένα να συμμετάσχω στην ευτυχία και… Read More Ο ήλιος αγκαλιάζει τα μαλλιά σου (σονέτο)

Ανέκδοτα Ποιήματα

Μια βαλίτσα παρελθόντος

Σε είδα ξαφνικά μπροστά μου και κρύφτηκα μες στη βοή του κόσμου για να μη με δεις Σε προσπέρασα βιαστικά χωρίς να με δεις Δεν ξέρω γιατί το έκανα αυτό Ίσως επειδή κουβαλάς μια βαλίτσα παρελθόντος μου Ίσως επειδή δεν θέλω να σταθώ μπροστά στον δικό σου καθρέπτη. [26 Οκτωβρίου 2015]