Την αποκαλούν γυναίκα. Πολλάκις αγνοούν τη σημασία της προσφωνήσεως αυτής. Είναι μαέστρος της φύσης που συντονίζει μουσικές και ήχους αταίριαστων φαινομενικά οργάνων. Είναι αρχηγός λεγεώνων που μάχεται να διατηρήσει ακέραια την τιμή όσων προασπίζονται ύψιστα αγαθά. Είναι θεραπευτής πληγών. Μια αγκαλιά ίαμα για όσους την περιτριγυρίζουν. Πληγώνεται, αυτοθεραπεύεται, ξαναγεννιέται. Κωπηλάτης σε φουρτουνιασμένες θάλασσες αψηφά του… Read More Την αποκαλούν γυναίκα | Άννα Γκασνάκη

“Μα, εσείς είστε ιστορική προσωπικότητα!“ λέει χαμογελαστή στον καθηγητή Ψυχιατρικής. Μενούνγε, πώς αναβλύζει η ιστορικότητα; Από το νου ή με την καρδιά ποιας ψυχής; Η εκτίμηση ψυχικών αναγκών του ετέρου· η θεραπευτική προσέγγιση του ατόμου· ίσως είναι φράσεις ανθρώπου ημετέρου – γυναικός ή ανδρός – οικο-νόμου Η αναγωγή των ψυχικών φαινομένων στην ιστορική και κοινωνική… Read More Ιστορική προσωπικότητα

Σε επισκέπτομαι ξανά υπό ένα απαράμιλλο φως· Και είσαι λαμπρός χαρούμενος· ένας μικρός Χριστός στην αγάπη αρκούμενος. Σε επισκέπτομαι ξανά με επισκέπτεσαι και εσύ κι ένα σπουργίτι λαλεί αγνότητα στην καρδιά! Με επισκέπτεσαι κι εσύ η ζωή μοιάζει ευθεία οδός τα σκότη μιλούν γι’ Ανατολή είσαι της Αλήθειας ατραπός Τι να φοβηθώ; Τι να με… Read More Απαράμιλλο φως

Μέσα στην ανθρώπινη ιστορία το ά-σχημο βάδειν λαμβάνει μορφή σε δρόμους π’ οδηγούν στην εμπορία, τον πόνο και την άναρθρη κραυγή Η ψευδής χαρά θανάτου λεπίδα, τα μάτια δακρύζουν, πονάει το σώμα από το ξένο, αναζητά ελπίδα να πατήσει σε φωτοφόρο χώμα Και τώρα, όμορφη ψυχή μου; Κομματιάστηκες στο σκοτάδι Πόσα έκρυψε η σιωπή μου;… Read More Άτιτλο

Η αλήθεια κυκλο-φορεί στις δυνάμεις της ψυχής· άνθη και Φως ακτινοβολεί ο ήλιος μίας χαραυγής Η παρουσία σου μυστική ενσταλάζει μυρίπνοη τόλμη· ανοίγονται νέοι δρόμοι τούτη τη λαλούσα στιγμή Δίπλα μου – παρών – Εσύ, πορεύεσαι και περιμένεις από τον άδη μ’ ανασταίνεις “Φιλείς με ;” ρωτάς· σιωπή Βαδίζω σε οδούς νωχελικά Ακούω που κρούεις… Read More Παρουσία