Ανέκδοτα Ποιήματα

Μας προσκαλούν οι φωνές των νεκρών

Μας προσκαλούν οι φωνές των νεκρών σε έναν αγώνα δίκαιο και ιερό σε μια πάλη των καιρών τόσο στη γη όσο και στον ουρανό. Μας προσκαλούν οι φωνές των νεκρών και αντηχούν δικαιοσύνη ποια φωνή νεαρών θα αφυπνίσει την υψηλοφροσύνη; Μας προσκαλούν οι φωνές των νεκρών να δράσουμε για την πατρίδα ποια κίνηση των χεριών… Read More Μας προσκαλούν οι φωνές των νεκρών

Ανέκδοτα Ποιήματα

Μέσα στη δικαιοσύνη του ήλιου

Μέσα στην δικαιοσύνη του ήλιου εσένα καρτερώ. Μέσα στη δικαιοσύνη του ήλιου τον άνεμο ποθώ. Μέσα στη δικαιοσύνη του ήλιου κρύσταλλο το αίσθημά μου. Μέσα στη δικαιοσύνη του ήλιου παναθρώπινο το αίτημά μου. Εσένα καρτερώ μέσα στη δικαιοσύνη του ήλιου κρύσταλλο το αίσθημά μου πανανθρώπινο το αίτημά μου. Κρύσταλλο το αίσθημά μου μέσα στη δικαιοσύνη… Read More Μέσα στη δικαιοσύνη του ήλιου

Ανέκδοτα Ποιήματα

Με την πνοή του ανέμου

Με την πνοή του ανέμου θέλω να σε αγγίξω. Με την πνοή του ανέμου παιδί να σου χαρίσω. Θέλω να σε αγγίξω με την πνοή του ανέμου σε ταξίδι να σε ζήσω μέχρι την άκρη του ξένου. Με την πνοή του ανέμου σε ταξίδι να σε ζήσω να σε έχω δίπλα Θεέ μου κι όπου… Read More Με την πνοή του ανέμου

Ανέκδοτα Ποιήματα

Η ουρά

Δεν τον απασχολούσε η ουρά στα συσσίτια ούτε η ουρά του όμορφου σκύλου. Τον ενοχλούσε η ουρά στις τράπεζες. Κι ας αιμορραγούσε η χώρα. [1 Ιουλίου 2015]

Ανέκδοτα Ποιήματα

Οι πρώτες αχτίδες του ήλιου

Οι πρώτες αχτίδες του ήλιου τρέχουν πάνω στο σώμα τι θέρμη, τι αγαλλίαση νιώθω, το χώμα! Οι πρώτες αχτίδες του ήλιου λούζουν το κεφάλι και είναι η χαρά δυσβάσταχτη κι η ευτυχία μεγάλη! Οι πρώτες αχτίδες του ήλιου με περιτριγυρίζουν δειλά κι εγώ τρέχω στη θάλασσα όπως το κύμα στην ακρογιαλιά. Οι πρώτες αχτίδες του… Read More Οι πρώτες αχτίδες του ήλιου