Πήγα στα Ουράνια- Ήταν μια μικρή Πόλη- Φωτισμένη-με Ρουμπίνι- Αφρισμένη-με Φτέρωμα-όλη Πιο ακίνητη-κι απ’ τα λιβάδια Στην απόλυτη Δροσιά- Όμορφη-σαν Ζωγραφιά- Που Κανείς δεν ζωγράφισε- Άνθρωποι-σαν Λεπιδόπτερα- Από Δαντέλα-μορφές- Καθήκοντα-από Τούλι- Και από Ιστό αράχνης-ονόματα- Σχεδόν-ικανοποιημένη- Θα μπορούσα-να είμαι κι εγώ- Μέσα σ’ ένα Κόσμο Τόσο μοναδικό- I went to Heaven ‘t was a small… Read More Άτιτλο

Όλοι προσέχουνε κι επευφημούν τους νικητές οι ηττημένοι δεν υπολογίζονται, είναι σαν να μην υπάρχουν. Κι όμως αυτοί προϋποθέτουνε την πάλη αν δεν υπήρχαν ηττημένοι, δεν θα υπήρχαν νικητές. Κανείς δεν τα θυμάται αυτά μέσα στις ιαχές και τα βεγγαλικά. Είναι σπουδαίο να είσαι νικητής μαγευτικό και υπέροχο. Ο ηττημένος έχει κιόλας ξεχαστεί ενώ δύο… Read More Νικητές και νικημένοι

Η λέξη “Προσοχή” σε κάνει να συσπειρώνεσαι η λέξη “Έξοδος” σε ανακουφίζει κι ας μην ξέρεις από τι η λέξη “Απαγορεύεται” σε αναχαιτίζει η λέξη “Ποτέ” σε κάνει να δυστυχείς η λέξη “Πάντα” να χαμογελάς ειρωνικά η λέξη “Κίνδυνος” σε προβληματίζει η λέξη “Θεός” σε πλημμυρίζει δέος η λέξη “Έρωτας” σε κάνει να καρδιοχτυπάς η… Read More Yπαγορεύουν συμπεριφορές

Όταν πονάς μη περπατάς σε δρόμους πατημένους διάλεγε κάποια ερημικά μονοπάτια. Κάτω από ξάστερο ουρανό σε κάμπους ανθισμένους προσευχήσου στου Πλάστη εμπρός τα μάτια. Κι όταν το γλυκοχάραμα ξυπνούν τα ρόδα, οι κρίνοι, θα ιδής πόσο σε γιάτρεψε η προσευχή εκείνη. Κωνσταντίνος Καλλίνικος, Συλλογή «Δάφναι και Μυρσίναι».

Το μικρό μου παιδί σοβαρή αταξία έκανε πάλι. Στο πεζούλι του σύμπαντος σκαρφάλωσε, σκούντησε με το χέρι του το κρεμασμένο στον τοίχο τ ουρανού κόκκινο πιάτο, κι έχυσε όλο το φως επάνω του. Ο Θεός απόρησε που είδε τον ήλιο ντυμένο ρούχα παιδικά να κατεβαίνει τρέχοντας της φαντασίας μου τη σκάλα και να έρχεται σε… Read More Το μικρό μου παιδί