Κατηγορία: Ποίηση

Σ’ένα κτελ με βροχή πλάι μου ένας άγνωστος κρατά τις αποστάσεις νυχτώνει στον ώμο μου κοιμάται πριν μια ώρα είχε…

Κι αφού έσκισε το βιβλίο σε λωρίδες κράτησε το εξώφυλλο ανέπαφο για μελλοντική χρήση κόλλας περιτυλίγματος. Με τ’ αποκόμματα έφτιαξε…

Τα ίδια και τα ίδια κάθε βράδυ. Τα χέρια μου δεν αντέχουν να κρατήσουν το σκοτάδι. Γι’ αυτό κάθε πρωί…

Έβαλα το πηλίκιο μου μέσα στο κλουβί και βγήκα με το πουλί στο κεφάλι Λοιπόν δε χαιρετούνε πια ρώτησε ο…

Δοκίμαζε, συνέχιζε τα γυμνάσματά σου Κοίτα που κ’ η θάλασσα ανακατεύει συνεχώς ουρανό και φύκια πασχίζοντας να βρει το σωστό…