Αυτό το ποίημα ποτέ δε θα το ξαναγράψω. Ποτέ δε θα περάσω απ’ τα ίδια φιλιά. Χρίστος Λάσκαρης,  ποιητής

Χρόνια τώρα πηγαινοέρχονται φορτωμένα. Κανένα τους δε σκέφτηκε να βγει απ’ τη γραμμή. Χρίστος Λάσκαρης, ποιητής

Όπως η μέλισσα γύρω από ένα άγριο λουλούδι, όμοια κ’ εγώ. Τριγυρίζω διαρκώς γύρω απ’ τη λέξη. Ευχαριστώ τις μακριές σειρές των προγόνων, που δούλεψαν τη φωνή, την τεμάχισαν σε κρίκους, την κάμαν νοήματα, τη σφυρηλάτησαν όπως το χρυσάφι οι μεταλλουργοί κ’ έγινε Όμηροι, Αισχύλοι, Ευαγγέλια κι άλλα κοσμήματα. Με το νήμα των λέξεων, αυτόν… Read More Ο αγρός των λέξεων

Αυτό το λόγο θα σας πω δεν έχω άλλο κανένα μεθύστε με τ’αθάνατο κρασί του ’21!   Κωστής Παλαμάς, ποιητής

Οι αριθμοί μου εξαντλήθηκαν μετρώντας το βάθος της σταγόνας που στάλαξε πάνω απ’ το φύλλο του δέντρου στο χέρι μου. Ξανάρχισα πάλι και πάλι εξαντλήθηκαν.                                  Κύριε, που τελειώνει το φως; Που τελειώνει η αγάπη; Που τελειώνουν τα χρώματα;  … Read More Το βάθος της σταγόνας