Το Φως αναζήτησα κινούμενη ανάμεσα σε βράχους αντιμέτωπη με ορίζοντες λάθους τον κίνδυνο αντίκρυσα την πόρτα τ’ ουρανού χτύπησα για να βρω συμμάχους συνάντησα Αγγέλους μονάχους και μέσα στην εαροσύνη λύγισα σαν άνθρωπος στη ζωή μου πάλεψα κέντησα τη σιωπή με κλωστές πολύχρωμες όπως η Άνοιξη σε κάθε παραστράτημα μάζεψα τον εγωισμό και τις αρετές… Read More Το Φως αναζήτησα (σονέτο)

Κάποτε θα δεις ότι αυτό που σκέφτηκες ήταν λάθος Κάποτε θα βρεις ότι έπειθες για πάθος Κάποτε θα αναζητήσεις ουρανό για λύτρωση Κάποτε θα κρατήσεις φυλαχτό για ύψωση Κάποτε θα λυγίσεις όλους τους κανόνες σου για μια πράξη λυτρωτική Κάποτε θα μετρήσεις όλους τους αγώνες σου όπως όταν ήσουν παιδί Κάποτε θα ονειρευτείς ξανά την… Read More Κάποτε

Αναζητούσε ένα τρυφερό χάδι λίγο φως του ουρανού ήθελε άρωμα από παντού της αγάπης ένα σημάδι ήταν κοπέλα ντροπαλή λευκή σαν τον κρίνο και μόνο για εκείνον κρατούσε το φιλί είχε ζεστή αγκαλιά χαμόγελο παιδικό και μάγουλο κόκκινο μέσα στη σιγαλιά σαν παιδί στοργικό ζούσε καθετί ανθρώπινο. [31 Αυγούστου 2015]

Πέρασαν τρία λεπτά ακόμα ακούγοντας το ίδιο τραγούδι και είναι σαν να κρατώ λουλούδι μες στο χειμώνα στο δώμα. Είμαι όπως το χώμα σαν περιστέρας χνούδι που αγγίζει ένα αγγελούδι με το αγνό του όμμα. Νιώθω ότι κρατώ την καρδιά σου και άνθη λεμονιάς στο χέρι και ονειρεύομαι ταξίδι. Είμαι εδώ, συμμετέχω στη χαρά σου… Read More Η ίδια μελωδία (σονέτο)

Πέρασαν τρία λεπτά ακόμα ακούγοντας το ίδιο τραγούδι και είναι σαν να κρατώ λουλούδι μες στο χειμώνα στο δώμα. Ίδια η μελωδία που ακούω που θυμίζει εσένα και εμένα σαν ποίημα, με λόγια γραμμένα την πόρτα της καρδιάς κρούω. Νιώθω ότι κρατώ την καρδιά σου και άνθη λεμονιάς στο χέρι και ονειρεύομαι ταξίδι. Είμαι εδώ,… Read More Η ίδια μελωδία