Ανέκδοτα Ποιήματα

Κάτω από την αμυγδαλιά

Είναι άνοιξη και εμείς βρισκόμαστε αγκαλιά κάτω από την αμυγδαλιά Γύρω μας άνθη διαλεχτά κουβαλάνε φως Ο χρόνος κυλά αργά -μάλλον σταμάτησε- από τότε που με κοίταξες για πρώτη φορά Όλα γαλήνια όμορφα και σιωπηλά Και καθώς ξεκουράζεσαι αυτό το πρωινό εδώ με εμένα και γινόμαστε κι οι δύο μία αναπνοή χαϊδεύω τα μαλλιά σου… Read More Κάτω από την αμυγδαλιά

Ανέκδοτα Ποιήματα

Εκ περισσεύματος καρδίας

Ήταν ημέρα άνοιξης όταν σ’ ερωτεύτηκα μέσα στον ελαιώνα καθώς περπατούσα και μ’ αγκάλιαζε ο αέρας που φυσούσε Εσύ φρόντιζες τις ελιές δούλευες με τα χέρια κι όταν με είδες ξαφνικά σταμάτησες και χαμογέλασες Τόσο απλά φέρθηκες Τόσο ειλικρινά Τόσο παιδικά Τόσο πλούσια Εκ περισσεύματος καρδίας Όλα μου τα είπες Αρκεί ένα χαμόγελο. [4 Μαΐου… Read More Εκ περισσεύματος καρδίας

Ανέκδοτα Ποιήματα

Απουσία

Σκέψεις με άρωμα μοναξιάς λευκά λουλούδια στο τραπέζι Ανάμνηση κάποιας συντροφιάς που η μνήμη περιπαίζει Σταγόνες βροχής στο χώμα σώματα ανθρώπων γυμνών αγάπης μήνυμα στο δώμα και μνήμες εραστών Πέταλα τριαντάφυλλων όμορφα σκορπισμένα ίχνη αισθημάτων άπειρων που κρατούσα για εσένα Ο ήλιος έχει ανατείλει η ανάμνησή σου θάλλει στου ονείρου την πύλη μονάχη βρίσκομαι πάλι.… Read More Απουσία

Ανέκδοτα Ποιήματα

“Λίαν καλώς”

Όλα όμορφα, “λίαν καλώς” του Θεού οι άνεμοι, τα κήτη, τα στάχυα τ’ αγρού τα ζώα κι οι αέριες μάζες τ’ ουρανού όλα υπακούουν στη φωνή του Δημιουργού Αυτός είναι η Οδός, η Αλήθεια, η Ζωή, η Ανάσταση, το Φως που εκπέμπει η Αρετή Αυτός προσκαλεί σε ζωή αγία κι αγνή κάθε άνθρωπο σε μετάνοια… Read More “Λίαν καλώς”

Ανέκδοτα Ποιήματα

Προ καταβολής κόσμου

Πριν Σε γνωρίσω Ήσουν λευκό Φως στα μάτια Φύσαγες στην ψυχή σαν απαλό αεράκι Ευωδίαζες όπως τα τριαντάφυλλα Πριν Σε αγαπήσω Φορούσες ήδη λευκόχρυσα ιμάτια Εργαζόσουν αθόρυβα όπως το μελισσάκι Τα βήματα Σου ήταν διάπυρα Τώρα που Σε γνώρισα Είσαι οδηγός σε νέα μονοπάτια Δωρίζεις μόνο ό,τι είναι για καλό Καταργείς το κακό και τη… Read More Προ καταβολής κόσμου