Όταν μένεις βαρύθυμος, σκέψου ένα πορτοκάλι. Το βέβαιο, καθαρό του σχήμα, τον πυκνό φλοιό, μα πιο πολύ το ζωντανό του χρώμα, απερίσπαστο. Ίσως μπορέσεις τότε να συλλογιστείς, ίσως και να πιστέψεις πως ο καρπός αυτός, αληθινά είναι του ήλιου προσφορά. Κι όταν τ’ ανοίξεις, την γεωμετρική του τάξη θ’ αντιληφθείς, χυμώδη, κρυσταλλώδη. Θυμούμαι ένα πρωινό… Read More Το πορτοκάλι ή χρυσόμηλον

Του Μαΐου ροδοφαίνεται η μέρα που ωραιότερη φύση ξυπνάει και την κάνουν λαμπρά και γελάει πρασινάδες, αχτίδες, νερά. Άνθη κι άνθη βαστούνε στο χέρι παιδιά κι άντρες, γυναίκες και γέροι ασπροεντύματα, γέλια και κρότοι, όλοι οι δρόμοι γιομάτοι χαρά. Ναι, χαρείτε του χρόνου τη νιότη, άνδρες, γέροι, γυναίκες παιδιά. Διονύσιος Σολωμός, 1798-1857, εθνικός ποιητής

Υπάρχουν εκείνοι που στα γράμματά τους δεν έχω ακόμα απαντήσει κι εκείνοι που δεν περιμένουν από μένα καμιά λύση. Υπάρχουνε κι άλλοι, που σαν τις αράχνες παραμονεύουνε στα σκοτεινά πότε το εντομάκι της χαράς μου θα φανεί για να το θανατώσουν κι εκείνοι που επίτηδες αργοπορούν να ‘ρθουν κοντά μου για να με αποκαρδιώσουν.  … Read More Δύσκολη ισορροπία

Αν σταματήσω μια καρδιά που πάει να σπάσει Δεν ήρθα μάταια στη ζωή Αν απαλύνω κάποιου την Οδύνη Ή ηρεμήσω άλλου τον Πόνο Ή βοηθήσω τον μισολιπόθυμο Κοκκινολαίμη Να μπει ξανά μες στη Φωλιά Δεν ήρθα μάταια στη ζωή. If I can stop one Heart from breaking I shall not live in vain If I… Read More Άτιτλο

Κρατώ λουλούδι μάλλον. Παράξενο. Φαίνετ’ απ’ τη ζωή μου πέρασε κήπος κάποτε. Στο άλλο χέρι κρατώ πέτρα. Με χάρη και έπαρση. Υπόνοια καμιά ό,τι προειδοποιούμαι γι’ αλλοιώσεις, προγεύομαι άμυνες. Φαίνετ’ απ’ τη ζωή μου πέρασε άγνοια κάποτε. Χαμογελώ. Η καμπύλη του χαμόγελου, το κοίλο αυτής της διαθέσεως, μοιάζει με τόξο καλά τεντωμένο, έτοιμο. Φαίνετ’ άπ’… Read More Φωτογραφία 1948