Είσαι ο ουρανός ο απέραντος κι είσαι κι η μικρή φωλιά […]. Η ακτίνα Σου έρχεται απάνω σε τούτη τη γη, τη δική μου, με αγκαλιά ορθάνοιχτη, όλη την ημέρα, για να φέρει σα γυρίσει πίσω στα πόδια Σου σύννεφα γινωμένα από τα δάκρυά μου, από τους στεναγμούς μου κι από τα τραγούδια μου […].… Read More Είσαι ο ουρανός απέραντος

Ήθελα νάμουν γλύπτης να φτιάξω το άγαλμά σου, νάμουν ζωγράφος να φτιάξω το πορτρέτο σου, νάμουν τραγουδιστής να υμνώ την ομορφιά σου. Μα είμαι άνθρωπος απλός και σ’ έχω στην καρδιά μου. Θεοχάρης Παπαδόπουλος, 1978-

Λίγο ακόμα θα ιδούμε τις αμυγδαλιές ν’ ανθίζουν τα μάρμαρα να λάμπουν στον ήλιο τη θάλασσα να κυματίζει λίγο ακόμα, να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα. Γιώργος Σεφέρης, 1900-1971, συλλογή “Μυθιστόρημα”.

Έφυγε σηκώνοντας κάποιες αποσκευές. Καθώς τον βάραιναν τις πέταξε στο δρόμο. Καθόλου δεν αλάφρωσε, αφού επιμένει να κρατά τόσες και τόσες αναμνήσεις. Θεοχάρης Παπαδόπουλος, 1978-

Δε βλέπω καμία διαφορά Ανάμεσα στον άνδρα και τη γυναίκα. Ό,τι μεγάλα ή άξια κατορθώματα Υπάρχουν σε τούτο τον κόσμο Τα μισά από αυτά ήταν από τη γυναίκα Και τα άλλα μισά από τον άνδρα. Ο άνδρας έφερε την καυτή, ανυπόφορη ζέστη της ηλιόλουστης μέρας: Η γυναίκα έφερε την ήρεμη νύχτα, το γαληνευτικό αεράκι και… Read More Γυναίκα (απόσπασμα) / Naari