Έχει και η ψυχή τον δικό της κονιορτό που, εάν σηκωθεί μέσα μας αέρας, αλίμονο. Οι ορμές χτυπάνε στα παράθυρα, τα τζάμια θρυμματίζονται. Λίγοι ξέρουν ότι ο υπερθετικός στα αισθήματα σχηματίζεται με το φως, όχι με τη δύναμη. Κι ότι χρειάζεται χάδι εκεί που βάζουν μαχαίρι. Ότι ένας κοιτώνας με τη μυστική συννενόηση των σωμάτων… Read More Μύρισαι το Άριστον ΧVI

Βλέπω τα τρένα να περνούν απ’ το σταθμό τρέχει το πλήθος για να μπει, να τα προφτάσει κι αυτά σφυρίζουν δυνατά και βιαστικά φεύγουν για κάμπους μακρινούς βουνά και δάση. Κι όποιος τα χάσει και στην ώρα του δεν μπει μονάχος μέσα στο σταθμό θα περιμένει ώρες πολλές που ‘ναι γεμάτες μοναξιά Κι η θλίψη… Read More Στο σταθμό

Άνοιξε την ομπρέλα, βιαστικά. Δεν έβρεχε. Κάποιοι τον είπανε τρελό, άλλοι προσπέρασαν απλά, άλλοι τον κοίταξαν έντονα. Κανείς δε φαίνεται πως ένιωσε τον κατακλυσμό που πνίγει την καρδιά του. Θεοχάρης Παπαδόπουλος, 1978-, Πρόγνωση καιρού (απόσπασμα)

Άφηνε πάντα τα δάχτυλά σου ανοιχτά να μπαίνει η αιωνιότητα σα γύρη φωτός. Πάνω στ’ αλύγιστα χέρια σου, σα σε βράχια σκληρά, άφηνε να τσιμπάνε τα χρυσά πουλιά της, που θέλουνε στ’άγνωστο κορμί σου να περπατήσουν. Ύψωσε τα βαριά σου τα βλέφαρα στις άλλες ζώνες εκείνες τις άγιες. το δάκρυ χόρτασες, τον πόνον όλο τον διάτρεξες.… Read More Η αιωνιότητα

Τέτοιαν ημέρα διάλεξεν η σπλαχνική Μαρία να ειπεί στον Κύριο του Παντός που τ άψυχα εμψυχώνει: «Κοίτα στη γη τους Χριστιανούς, που μ άπειρη λατρεία εμέ γιορτάζουν σήμερα, πόση σκλαβιά πλακώνει;» Και πνεύμα θείο χύθηκε μεμιάς εις την Αγία ψυχή του ενδόξου Γερμανού, που ατρόμητος απλώνει το ξακουστό το Λάβαρο κι από την εκκλησία πρώτος προβαίνει… Read More Η 25η Μαρτίου