Ανέκδοτα Ποιήματα

Κάθε φορά

Κάθε φορά που με αγαπάς ανοίγεις μια πόρτα προς την αιωνιότητα βλέπω το φως στη χαραυγή Κάθε φορά που με κοιτάς ανοίγεις το δρόμο για την αθωότητα νιώθω το χάδι σου, τη στοργή Κάθε φορά που με ακουμπάς αισθάνομαι τ’ ουρανού τη μακαριότητα φυτρώνεις λουλούδια σε παρθένα γη Κάθε φορά. [20 Δεκεμβρίου 2015]

Ανέκδοτα Ποιήματα

Στο δρόμο της καρδιάς σου

Με αγαπάς και κρατάς στα χέρια σου τα κλειδιά της καρδιάς μου και τον ουρανό Σε αγαπώ και κρατώ στα χέρια μου τη φλόγα της χαράς μου και την αγάπη σου για φυλαχτό Περιμένω να ανοίξεις την πόρτα για να βρεθώ σε άλλους τόπους Θα σε αγαπώ όπως πρώτα κι αν συναντώ νέους ανθρώπους εσένα… Read More Στο δρόμο της καρδιάς σου

Ανέκδοτα Ποιήματα

Σε αγαπώ ακριβώς για αυτό που είσαι

Υφαίνω πολύχρωμες κλωστές με τη σκέψη μου πλέκω όνειρα προσδίδοντας νόημα γαλάζιο Οδοιπόρος της ζωής δρασκελίζω όρη και χαράδρες Σε αυτό το ταξίδι ο χτύπος της καρδιά σου είναι το στέγαστρο της αγάπης μου Κάτω από το φως του ουρανού γεννιέσαι με μία προσευχή από τα χείλη Μέσα στις παλάμες σου βασιλεύει η αγαθοσύνη με… Read More Σε αγαπώ ακριβώς για αυτό που είσαι

Ποίηση

Αληθινή χαρά

– Γιατὶ, μαμά μου, τὴ στιγμή, ποὺ κάνω ἐλεημοσύνη, νιώθω στὰ στήθη μου γλυκιὰ καὶ ἀτέλειωτη χαρά, κι ὅταν τὸ χέρι μου κρυφὰ τὸν ὀβολό του δίνη, γιατὶ νομίζω πὼς πετῶ μ’ ἀγγελικὰ φτερά; – Παιδί μου, κάθε ἄνθρωπος, ὅπου στὸν κόσμο μένει, απ’ τὴ στιγμὴ ποὺ ἔρχεται στη γῆ να γεννηθῆ, ὡς τὴ στιγμὴ… Read More Αληθινή χαρά

Ανέκδοτα Ποιήματα

Φοβάσαι να με πλησιάσεις

Στα μάτια σου διάβασα την αγάπη Στο σώμα σου διάβασα φως Γιατί άραγε είσαι δειλός; Φοβάσαι να με πλησιάσεις Κοιτάς από μακρυά Το πρόσωπό σου φωτίζεται η ανάσα σου φορτίζεται Φοβάσαι να με πλησιάσεις Περπατώ και χαμογελάς και η δική μου πνοή σου προσφέρει ζωή Όμως, φοβάσαι να με πλησιάσεις. [17 Δεκεμβρίου 2015]