Ποίηση

Τ’ άσπρα βότσαλα

Ετούτα τ’ άσπρα βότσαλα στο γυμνό σου τραπέζι λάμπουν στον ήλιο. Κανένας δε μαντεύει από ποιους βυθούς ανασύρθηκαν. Κανένας δεν υποπτεύεται με τι ριψοκίνδυνες καταδύσεις τ’ ανέβασες· με τι στερήσεις κι αρνήσεις τ’ απέσπασες από τα νύχια κοραλλόδεντρων και βράχων. Γι’ αυτό λαμποκοπούν τόσο λευκά με τη σεμνή τους περηφάνια ν’ αποσκεπάζουν το σκοτάδι της… Read More Τ’ άσπρα βότσαλα

Ανέκδοτα Ποιήματα

Μέχρι να σβήσει το κερί (σονέτο)

Μέχρι να σβήσει το κερί θα γεύομαι τη χαρά σου σε κάθε στιγμή δικιά σου θα βρίσκομαι εκεί Κι όταν με πάρει το φιλί και γίνω η ομορφιά σου όλα θα είναι πλέρια μπροστά σου θα νιώθω σαν μικρό παιδί Παραδόθηκα στην αγάπη σου ντύθηκα με φως και γνώρισα το αγαθό. Νιώθω σαν ψηλό κατάρτι… Read More Μέχρι να σβήσει το κερί (σονέτο)