Konstantina's Blog

Ο ήλιος αγκαλιάζει τα μαλλιά σου στο απάνεμο αθηναϊκό λιμάνι με παιδικού ονείρου μελάνι ο άνεμος γράφει την ματιά σου…

Όταν τα παλικάρια μας εκεί ψηλά στα χιόνια μάχονταν για τη λευτεριά, τα ένδοξα εκείνα χρόνια, αόρατο το χέρι Σου,…

Σε είδα ξαφνικά μπροστά μου και κρύφτηκα μες στη βοή του κόσμου για να μη με δεις Σε προσπέρασα βιαστικά…

Όταν τα ακροδάκτυλα ψηλαφίσουν την αιωνιότητα εικόνες άρρητες του Παραδείσου θα αναδυθούν και θα ξετυλιχθούν μνήμες λευκές με πρόσωπα αθώα…

Το παρελθόν είν’ όνειρον, πόθων σπασμοί, ελπίδες, και το παρόν μαστίζουσιν εισέτι καταιγίδες• μας πλήττει πρώτον ο Θεός την ευτυχίαν…