Ποίηση

Άσμα ασμάτων

Τι ωραία που είν’ η αγάπη μου με το καθημερνό της φόρεμα κι ένα χτενάκι στα μαλλιά. Κανείς δεν ήξερε πως είναι τόσο ωραία. Κοπέλες του Άουσβιτς, του Νταχάου κοπέλες, μην είδατε την αγάπη μου; Την είδαμε σε μακρινό ταξίδι, δεν είχε πιά το φόρεμά της ούτε χτενάκι στα μαλλιά. Τι ωραία που είν’ η… Read More Άσμα ασμάτων

Ανέκδοτα Ποιήματα

Δρόμοι

Υπάρχουν δρόμοι που με ευχαριστούν πολύ Σ’ αυτούς είναι χαρούμενοι οι περαστικοί Τα παιδιά κρατάνε στα χέρια σοκολάτες Περπατάς και συναντάς παλιές αγάπες Τα πρόσωπα των διαβατών είναι φωτεινά στα κεφάλια έχουν φωτοστέφανο τη χαρά στα χέρια έργα φωτός και δικαιοσύνης και στο νου φέρουν σκέψεις αγαθοσύνης Σ’ άλλους δρόμους άνθρωποι βιαστικοί τρέχουν για το… Read More Δρόμοι

Ανέκδοτα Ποιήματα

Κρύβομαι

Οι άνθρωποι κυκλοφορούν και εγώ κρύβομαι κρύβομαι κρύβομαι μέσα σε ένα σπίτι με σκέψεις έγνοιες και λέξεις Σαν σπουργίτι νίβομαι Οι άνθρωποι κυκλοφορούν και εγώ κρύβομαι κρύβομαι κρύβομαι μέσα σε σιωπές νοήματα και κινήσεις δίχως εξηγήσεις Με λέξεις πτωχές ντύνομαι Οι άνθρωποι κυκλοφορούν και εγώ κρύβομαι κρύβομαι κρύβομαι ανάμεσα σε χέρια πίσω από σώματα και… Read More Κρύβομαι