Μια επιπόλαια κίνηση και το τζάμι ραγίζει. Τώρα θυμίζει τραύμα μελλοθάνατου, που περιμένει την ύστατη στιγμή. Μοιάζει μουντζούρα, που χαιρέκακα σπάει τη μονοτονία του λευκού. Κι εσύ, μες στο σπασμένο τζάμι καθρεφτίζεις την εικόνα σου, σαν τραγική φιγούρα σ’ ένα δράμα και όλης της ζωής σου η παράσταση είναι το τζάμι το σπασμένο που κοιτάζεις.… Read More Το σπασμένο τζάμι

Η φωνή της σιωπής. Η φωνή των σωμάτων. Η φωνή του πατέρα. Το κάλεσμα του ήλιου. Το κάλεσμα σε τραπέζι. Το κάλεσμα στο θάνατο. Ο ήχος της βροχής. Ο ήχος της σιωπής. Ο ήχος της καμπάνας. Η αγκαλιά της μητέρας. Η αγκαλιά του συντρόφου. Η αγκαλιά του Θεού. Η αγάπη μου για εσένα. Η αγάπη… Read More Άτιτλο

Άπλωσα το χέρι για να σηκώσω ένα λευκό χαρτί από το έδαφος. Άπλωσα το χέρι και μάζεψα ξεχασμένα ρούχα σε ερημωμένα σπίτια. Άπλωσα το χέρι για να μυρίσω την άνοιξη του καλοκαιριού. Άπλωσα το χέρι και ο κόσμος μου πρόσφερε ένα ασημένιο, τρύπιο νόμισμα. Άπλωσα το χέρι για να κρατήσω μία νεογέννητη ζωή. Άπλωσα το… Read More Άπλωσα το χέρι

– Οι ρίζες είναι τα κλαδιά κάτω στη γη. Και τα κλαδιά είναι ρίζες στον αέρα. – Τα σκοτεινά τα σύννεφα γίνονται λουλούδια τ’ ουρανού το φως αν τα φιλήσει. – Σβήσε το λύχνο όταν θες. Θα μάθω το σκοτάδι σου και θε να τ’ αγαπήσω. – Κουβαλώ στον ανθισμένο κόσμο μου όλους τους κόσμους… Read More Ινδική σοφία

Πες μου, πώς γίνεται ένα βρώμικο χέρι να μολύνει μια ολόκληρη λίμνη; Πες μου, πώς γίνεται μια στιγμή αδικίας να με πνίγει; Πες μου, γιατί ένας άνθρωπος δεν βλέπει πέρα από τη σκιά του; Πες μου, πού κατοικεί η αλήθεια, το φως και το άρωμά του; Πες μου, γιατί ακούω τόσες φωνές και δεν βλέπω… Read More Πες μου