Ανέκδοτα Ποιήματα

Η ευγένεια

Η ευγένεια δε ζητάει σπίτι κατοικεί στις καρδιές. Είναι σαν το σπουργίτι που πετά στις ροδιές. Η ευγένεια φέρει φως, χαρά και ευτυχία. Δείχνει το πώς οδηγεί στην μακροθυμία. Η ευγένεια χτίζει ουρανό οραματίζεται γη και αέρα. Περιμένει κατάλληλο καιρό και πάει τη σχέση πέρα. Η ευγένεια αναπλάθει μιλά για ελευθερία. Δε λογίζεται λάθη πάντα… Read More Η ευγένεια

Ανέκδοτα Ποιήματα

Ο ουρανός γκρίζος

Ο ουρανός γκρίζος ακινησία στην ψυχή. Πότε θα έρθει το ρίγος; Πότε θα έρθει η βροχή; Ο ουρανός γκρίζος. Η συννεφιά λευκή. Ακούγεται ο φλοίσβος στην έρημη ακτή. Ο ουρανός γκρίζος μυρίζει χώμα στη γη. Τρέχει νερό, οίκτος στην κόκκινη σκεπή. Ο ουρανός γκρίζος χάρτινο το φιλί στο τραπέζι ο φίλος χαρούμενο είν’ το παιδί.… Read More Ο ουρανός γκρίζος

Ανέκδοτα Ποιήματα

Αυτός

Αυτός κρατά τον ουρανό ξέρει να σβήνει τα λάθη γνωρίζει από διασυρμό απαλύνει τα πάθη. Αυτός κατοικεί ψηλά εκεί που κανένας δε φθάνει ξέρει να ακούει προσεκτικά και λάθη δεν κάνει. Αυτός μακροθυμεί ξέρει να περιμένει απο κανέναν δεν στερεί όλους τους προσμένει. Αυτός δοξάζεται παντού όλο τον κόσμο διαβάζει κι η προσευχή Του φυλαχτό… Read More Αυτός

Ανέκδοτα Ποιήματα

Άδεια

Άδειο το δωμάτιο μα η ψυχή γεμάτη αναμνήσεις. Άδεια η καρέκλα μα η παρουσία σου παντού. Άδειο το χέρι μα η παλάμη φέρνει την άνοιξη. Άδεια η αγκαλιά μα το στήθος γεμάτο στοργή. Άδειο το μυαλό μα η καρδιά φλέγεται αγάπη. Άδεια η πολυθρόνα μα το σώμα εδώ. Άδειο το κουτί μα το περιεχόμενο στη… Read More Άδεια

Ανέκδοτα Ποιήματα

Πενθώντας

Πενθεί νομίζει ότι το σώμα του χάθηκε δακρύζει με τις αναμνήσεις κι όλες της ψυχής της οι κινήσεις αδαμάντινες. Πενθεί για τον άνθρωπο που έφυγε τις στιγμές που πέρασε, μα η ψυχή δε γέρασε κοιμάται. Πενθεί νομίζει ότι ο χρόνος σταμάτησε το σώμα της αδυνατεί η θέλησή της ατροφεί δειλά. Πενθεί νιώθει την ανάσα βαριά… Read More Πενθώντας