Για να ζήσεις, χρησιμοποιείς τους Άλλους. Χρησιμοποιείς το γέλιο τους, τα οράματά τους, τις λέξεις τους, τα ρούχα τους. Προσπαθείς να αρπάξεις τις εμπειρίες τους. Ζητάς να σου δώσουν τον χρόνο τους. Στερήθηκες, λες, και θέλεις να ζήσεις. Και επιτρέπεις στους Άλλους να διαμορφώσουν τόσο τη ζωή σου. [Νοέμβριος 2010]

Δύο σταγόνες άρωμα στον ωκεανό Δύο ακτίνες ήλιου στο δαντελένιο ποτήρι Δύο στάχυα σιτάρι στον κήπο Δύο νότες στο πεντάγραμμο της φύσης Δύο σύννεφα στον ουρανό του ηλιοβασιλέματος Δύο λουλούδια στην άμμο της Αφρικής Δύο βότσαλα από χρυσό Δύο χέρια άνεμος στις πευκοβελόνες Δύο παλάμες άνοιξη Δύο. Εσύ και εγώ. [Οκτώβριος 2010]

Αιωρούμαι ανάμεσα στον αέρα και την άμμο. Αιωρούμαι ανάμεσα στον έρωτα και την αγάπη. Αιωρούμαι ανάμεσα στη θέληση και την επιβολή. Αιωρούμαι ανάμεσα στο θάνατο και το χάος. Αιωρούμαι ανάμεσα σε βράχια και ωκεανούς. Αιωρούμαι ανάμεσα σε ήχους πλανητών και παιδικές φωνές. Αιωρούμαι ανάμεσα σε σπήλαια και κορυφές. Αιωρούμαι ανάμεσα σε υψωμένα χέρια και ματωμένες… Read More Αιωρούμαι

Ξαφνικά, όλα έπεσαν στη γη. Τα βλέμματα, οι ελπίδες, τα χρήματα, το ψέμα. Η αλήθεια, το κάλλος, το νόημα και το νεύμα. Ξαφνικά, όλοι βρεθήκαμε μέσα στο σκοτάδι. Όλα βρίσκονται στο πάτωμα. Και καθώς προχωράμε ανάμεσα σε αυτά που απωλέσαμε Σε αυτά που πιστέψαμε και γκρεμίστηκαν Σε αυτά που αγαπήσαμε δίχως καρδιά Σε αυτά που… Read More Ξαφνικά

Ξύπνησα μια μέρα και δεν ήμουν καλά Γύρω μου απλώνονταν σύννεφα σκοτεινά. Είπα, λοιπόν, να ανοίξω τα συρτάρια της ψυχής για να ψάξω να βρω το νόημα κάθε ευχής.   Ανοίγω το πρώτο συρτάρι. Βλέπω σημειώσεις και θυμό. Τι είναι όλα αυτά; Λέω. Κάτι άλλο πρέπει να βρω.   Απλώνω το χέρι και γρήγορα τραβώ… Read More Τα συρτάρια της ψυχής