Ανέκδοτα Ποιήματα

Επιστρέφοντας από πόλεμο

Μια φούχτα ήλιο κρατούσε πέντε χρόνια μετά διάβαινε άγνωστους τόπους τραγουδούσε εμβατήρια τους πιο όμορφους στίχους εμβάπτιζε στη σιωπή ασάλευτος μπροστά στο κακό στόλιζε την ψυχή με χρώμα λευκό με μνήμες τύλιγε την απουσία ανθρώπων με τους οποίους συμπορεύτηκε στα εδάφη της νέας πατρίδας δεν έκρυψε ποτέ την αλήθειά του ο πόλεμος τον μεταμόρφωσε ερωτεύτηκε… Read More Επιστρέφοντας από πόλεμο

Ανέκδοτα Ποιήματα

Δρόμοι του “Α”

1. Αναρωτήθηκε Αν Αγάπησα Άνθρωπο Αθεράπευτα. Αν Αναχαίτισα Αισθήματα. Αν Αισθάνθηκα Απεραντοσύνη. Αν Αγαπήθηκα Αληθινά. 2. Αν Αγαπάς Αληθινά Άφησε Άνθη Ακακίας Από Αναμνήσεις Αθώες. Άγγιξε Άδολα Αισθήματα Αγάπης Αγγελικά. 3. Αν Ανακατέψεις Αγάπη Άνοιξη Ανεξικακία Αναμένεις Ανάσταση. 4. Αναγνώρισα Αίσθημα Αγάπης Από Απόσταση Αναπνοής. 5. Ανανέωσα Αγάπη Από Αποθήκη Αισθημάτων. [4 Ιανουαρίου 2017]

Ανέκδοτα Ποιήματα

Το κορίτσι με τ’ άνθη στα μαλλιά

Το κορίτσι με τ’ άνθη στα μαλλιά που περπατά κάθε πρωί στη γειτονιά και δεν ξέρει τι θα πει “Σ’ αγαπώ” κοιτάει πάντα με λαχτάρα τον ουρανό Τα μάτια της δυο χελιδόνια νεαρά γεμίζουν λευκό φως σαν σε κοιτά Τα ρούχα της δυο κουρέλια παλιά περιβάλλουν το σώμα της στοργικά Το κορίτσι με τ’ άνθη… Read More Το κορίτσι με τ’ άνθη στα μαλλιά

Ανέκδοτα Ποιήματα

Λευκά πετράδια

Στο δωμάτιο με τα κρίνα η ανάσα σου με την ανάσα μου ταξιδεύει το σώμα σου το σώμα μου με φως διαφεντεύει στο άπειρο Στο κρεβάτι με τα κρίνα τοποθετήσαμε την αγάπη μας τα όνειρα για κοινή πορεία κι αναμένουμε το μέλλον με ευλάβεια Ανασαίνουμε κι ο κόσμος μεταμορφώνεται μέσα στο καλλώπισμα του έρωτα κι… Read More Λευκά πετράδια

Ανέκδοτα Ποιήματα

Ακόμη περισσότερο

Βλέπω απ’ το παραθύρι τον χρόνο που φεύγει τον χρόνο που έρχεται τον χρόνο που μένει και κάθε στιγμή αισθάνομαι αγνή μπροστά στ’ αγαθά στ’ αθώα χαμόγελα στους ανθρώπους που είναι τόσο καλοσυνάτοι τόσο ανέμελοι τόσο δίκαιοι που αγαπούν την οικογένεια και τον εαυτό τους που νοιάζονται για την κοινωνία και τον συνάνθρωπό τους που… Read More Ακόμη περισσότερο