Μελετούσε τον εαυτό του βυθισμένος στη χάρη που ανέδιδε το πρόσωπο που αντανακλούσε το νερό Χαϊδεύοντας την επιφάνεια της λίμνης ένιωσε γαληνεμένος να πλάθει ουρανό Το καθρέπτισμα αφύπνισε το νου του και αμέσως θυμήθηκε ότι σήμερα τόλμησε, είπε “Σ’ αγαπώ” εκδηλώθηκε λέγοντας “Σε ευχαριστώ” και για ό,τι όμορφο ανέφερε και καλό είχε μια ήρεμη αντανάκλαση… Read More Αντανάκλαση

Μέσα από τις συναναστροφές του παρακολουθούσε τους Άλλους να πεθαίνουν κάθε ημέρα Κάποιοι ήταν βυθισμένοι στην κακία άλλοι στη ματαιοδοξία και οι υπόλοιποι σε άλλα πάθη Μερικοί κατάφερναν να αναστηθούν άλλοι να αναγεννηθούν μέσα από τα λάθη τους και η λύτρωση ερχόταν μέσα στην καθημερινότητά τους. [17 Ιανουαρίου 2016]

Η ημέρα απεκδύεται τον κόκκινο ήλιο Τα χέρια του Θεού επιφορτισμένα με δικαιοσύνη σημειώνουν την ιστορία του κόσμου ήσυχα Η μουσική που ακούγεται στο δωμάτιο με θεραπεύει από τη φθορά και τη ματαιότητα των πραγμάτων Η κακία της ανθρωπότητας αποφλοιώνεται και μεταμορφώνεται σε άοκνο λουλούδι απόψε Το τραγούδι της θάλασσας εδράζεται στα πετραδάκια του γυαλού… Read More Η ιερότητα της συνύπαρξής μας

Τα φύλλα της ψυχής μου σαλεύθηκαν από την πνοή φωτός σου Μεθυστικά αρώματα με πλημμύρισαν Με γλυκόπικρα λόγια μετέλαβα ουρανό Εκρίζωσα τα δέντρα της κακίας και φύτεψα νεαρά κυπαρίσσια Έτσι σιωπηλά σε αγάπησα. [14 Ιανουαρίου 2016]

To μισοφωτισμένο χαμόγελό σου εναγκαλισμένο με την αθωότητα καθρεπτίζεται στην πράσινη λίμνη κάτω από τo σεληνόφως στις συντεταγμένες των ματιών σου Αναζητώ αδιερεύνητα τον πνοή σου στην πηγή της αιώνιας αγάπης η οποία επιστρέφει σε εμένα ως λόγια ανείπωτα που συντροφεύουν το εσωτερικό μου ξύπνημα και ταξίδι Σε ευχαριστώ που με αγαπάς. [13 Ιανουαρίου 2016]