«Εσύ προσπαθείς κλωστές ν’ αρπάξεις από Ήλιους Φεγγάρια κι Αστέρια να συνδέσεις τα όπλα με Φως Οριζόντων που αθέατο είναι θέλει δύναμη τ’ αθέατο νά ’βρεις θέλει Γνώση κλωστές να υφάνεις να δέσουν το Νου με Ήλιους Φεγγάρια με ρίζες της Φύσης, με κλώνους και χώμα». Σωκράτης Μελισσαράτος, ποιητής, 1945-, Από την Ποιητική Σύνθεση «Της… Read More Της Φύσης ο Λόγος, απόσπασμα

Της θάλασσας σκέψεις μυστικές κρυμμένες στο Κοχύλι τ’ ανέμου τις πάει η βουή στου δειλινού την κόκκινη ώρα Εκεί τις παίρνουν άνεμοι και τις σκορπούν στο μέλλον Δυόσμο και Μοσχολίβανο μυρίζ’ η Φύση όλη! Κι εσύ του θείου Εκδήλωση στα χέρια σου κρατάς της Φύσης το Κοχύλι! Κι εσύ Κοχύλι του γιαλού αλαργινό φαντάζεις μες… Read More Της θάλασσας σκέψεις μυστικές

Υπ. αριθμ. {668} “Φύση” είναι αυτό που βλέπουμε- Το Απόγευμα-ο Λόφος- Ο Σκίουρος-η Έκλειψη-ο Ζούζουνας- Κι ακόμα-Φύση είναι οι Ουρανοί- Φύση είναι αυτό που ακούμε- Ο Κότσυφας-η Θάλασσα- Είναι η Βροντή-ο Γρύλλος- Κι ακόμα-Φύση Αρμονία είναι- Φύση είναι αυτό που ξέρουμε- Την τέχνη όμως δεν έχουμε για να το πούμε- Τόσο αδύναμη η Σοφία Μας… Read More Άτιτλο

Βρέχει… Μία κυρία εξέχει στη βροχή μόνη πάνω σ’ ένα ακυβέρνητο μπαλκόνι. Κι είναι η βροχή σαν οίκτος κι είναι η κυρία αυτή σαν ράγισμα στη γυάλινη βροχή. Το βλέμμα της βαδίζει στη βροχή, βαριές πατημασιές καημού τον βρόχινό του δρόμο γεμίζοντας. Κοιτάζει… Κι όλο αλλάζει στάση, σαν κάτι πιο μεγάλο της, ένα ανυπέρβλητο, να… Read More Μια μετέωρη κυρία

Εκείνος ο άνθρωπος Εκείνος που πουλάει τις τσακμακόπετρες Στεφανωμένος από λάμψεις μες στη νύχτα Φωνάζει στους διαδρόμους του σταθμού Ζαβέλ Κι ενοχλεί με τις φωνές του Τους πιο πολλούς περαστικούς Όμως το βλέμμα που καίει Στο νου τους φέρνει αισθήματα καλά Να είστε ευγενικοί Φωνάζει ο άνθρωπος Να είστε ευγενικοί με τις τροφές Να είστε… Read More Να είστε ευγενικοί