Της θάλασσας σκέψεις μυστικές
κρυμμένες στο Κοχύλι
τ’ ανέμου τις πάει η βουή
στου δειλινού την κόκκινη ώρα
Εκεί τις παίρνουν άνεμοι
και τις σκορπούν στο μέλλον

Δυόσμο και Μοσχολίβανο
μυρίζ’ η Φύση όλη!
Κι εσύ του θείου Εκδήλωση
στα χέρια σου κρατάς
της Φύσης το Κοχύλι!
Κι εσύ
Κοχύλι του γιαλού
αλαργινό φαντάζεις
μες στ’ουρανού το δειλινό
στης θάλασσας την άκρη
Η Ευωδιά σου
φτάνει εδώ φτάνει εκεί
στα πέρατα της μέρας
φτάνει μες στους ορίζοντες
στο σμίξιμο των Κόσμων
και Ένα γίνεται μ’ αυτούς
στου δειλινού την πορφυρή την ώρα!

Σωκράτης Μελισσαράτος