Μήνας: Δεκέμβριος 2015

Η σιωπή σου σαν καθάριο νερό ρέει Η ματιά σου σαν παιδί αθώο πνέει Η φωνή σου σαν βήμα μέσα…

Τα παιδιά σας δεν είναι παιδιά σας. Είναι οι γιοι και οι κόρες της λαχτάρας της ζωής για τη ζωή.…

Βρίσκομαι στο δωμάτιο Προσπαθώ να γράψω ποίηση Βρίσκομαι σε πνευματική κύηση και φορώ καινό ιμάτιο για να σημάνω νέα πνοή…

Το ξύλινο ρολόι στον τοίχο κρεμασμένο δώρο δικό σου δώρο αγαπημένο έμεινε για να θυμίζει εσένα τώρα που όλα είναι…

Η απουσία σου έχει περάσει μέσα μου Σαν κλωστή μες από μια βελόνα· Οτιδήποτε κάνω είναι ραμμένο με το χρώμα…