Είναι ημέρα Τετάρτη

Μέχρι να φθάσει

επί της οδού Μυλλ-έρου

στη δημοτική πινακοθήκη

για ακρόαση διάλεξης

πάνω στις ρίζες

της ελληνικής εικαστικής γλώσσας

π ε ρ π α τ ά ε ι μ’ ανδρείο φρόνημα σε

παρα-δρόμους ·

συναντά

ίσως

– για πρώτη φορά στη ζωή της –

ανθρώπους αγριολούλουδα,

συλλεγμένα

από την ακροθαλασσιά, γυρεύοντας ηλιόφως αυγουστιάτικου δειλινού

από πολυπληθείς πόλεις με βιαστικούς, αδιάφορους περαστικούς

από αυλές καλλιεργημένων ανθρώπων με ουράνιες αρετές ·

Ορά κι άλλα άνθη

λασπωμένα, μαραμένα, πατημένα, σχεδόν εκριζωμένα, κομμένα, πεταμένα

που

τη στιγμή της περιδιάβασης

κείτονται

διψώντας για

λίγο ουρανό ·

λίγο παρακάτω

λακουβίτσες μ’ ακάθαρτο νερό

σχηματίζουν

μήτρες

αστικών

περιστεριών ·

Η διάλεξη τελειώνει

αισθάνεται αγνότητα για τον χρόνο που αφιέρωσε ·

εφεξής,

ζωγραφίζει

επιφυλλίζοντας γη, πυρ, ύδωρ κι αιθέρα

σε

αγριολούλουδα

κι

αγριοπερίστερα,

όπως οι γεωργοί στην

προ-

τελευταια

συγκομιδή.

[Πέμπτη, 21 Μαΐου 2026]