Εκείνο το καλοκαίρι, ένας δάσκαλος από τη διπλανή μονοκατοικία στο Καρπενήσι της είπε: “Για εμένα, το σπουδαιότερο έργο όλων των εποχών είναι Οι Άθλιοι του Ουγκώ“ Πού να γνώριζε εκείνος ο ευφυέστατος δάσκαλος με το βλέμμα πληρότητας –σύμφωνα με τα μάτια της ψυχής της– ότι της προ-έλεγε ότι εκείνη θα ενδυθεί θα γίνει το βιβλίο… Read More Εκείνο το καλοκαίρι Ιουλίου 2025

– “Θα σου πω τι έγινε“, είπε. Όλη η σκληρότητά τους εκφράζεται μπροστά σε μία παρθένο, σε μία κόρη. Τι δυσ-τυχ-ισμένες υπάρξεις. Πόσο αξόδευτο πόνο διαχειρίζονται. Πόσο προσλαμβάνουν τον εαυτόν τους ως αυθεντικό και ειλικρινή, ενώ φοβούνται τόσο μα τόσο πολύ . . . – “Μα, καλά τι φόβο να έχουν;” ρώτησε. Νομίζουν ότι γνωρίζουν… Read More Δεήσεις

Μετά την έλευση των Χριστουγέννων σχημάτισε πολύγωνο το σώμα των σωμάτων τους στην αίθουσα συγκέντρωσης· το μέγιστο ζήτημα προς διευθέτηση εκείνη τη χωροχρονική στιγμή γίνεται η παρουσία της απουσίας υπαλλήλου από διαδικασία ελέγχων Ενόσω η υποψία, η καχυποψία, η πονηρία, η αισχροκέρδεια, η αντιπαλότητα, η τεθλασμένη φαντασία, η αναλγησία, η α-φιλαλληλία και τα νοητικά ψεύδη… Read More 1η συνέλ-ευ-ση: ελέγχος κυρίαρχης ιδέας

Θέρος Ιούλιος το πρώτο δεκαήμερο συγκεντρώθηκαν παρουσία ανώτερων ιεραρχικά στελεχών για να ομιλήσουν – υποτίθεται ως άνθρωποι, υπάλληλοι, λογικοί και παρ–άφρονες ταυτόχρονα – από διαφορετικά εργασιακά καθεστώτα για να μπορούν να αναπτύξουν καλύτερα την έχθρα και τη φθορά ο ένας προς τον άλλο μη λογαριάζοντας την ανθρωπινότητα ούτε τα συναισθήματα· συναισθήματα που δεν εκφράζονται; συναισθήματα… Read More 2η συνέ-λευ-ση: η αθωότητα των ανέκφραστων

Τούτη η συνέλευση ήταν διαφορετική, μαζεύτηκαν αρκετοί σε μία εκκλησία κοντά στην Ακαδημία Πλάτωνος – τον Άι Γιώργη -, ένα ζεστό Σάββατο του Ιούνη, για να χαιρετίσουν τον κοιμηθέντα εργαζόμενο Εντός της εκκλησίας, ανοίκεια τα λόγια του ιερέα απόμακρη η ψυχή, η καρδιά τους από την ευλάβεια ψίθυροι για το ποιοι είναι παρόντες κι απόντες… Read More 3η συν-έλ-ευ-ση: στον ουρανό του “πρέπει”