Ανέκδοτα Ποιήματα

Το φεγγάρι κεντούσε φως (σονέτο)

Το φεγγάρι κεντούσε φως το χειμωνιάτικο βράδυ της αγάπης μαγνάδι αναζητούσε ο ουρανός Στη γη ένας άνθρωπος με ελιάς ανθοκλάδι φώτιζε το σκοτάδι ιδωμένος αλλιώς Προσμένει την ηλιοφωτοχυσία στην ματαιότητα του κόσμου και μια ανοιχτή αγκαλιά Θα αλλάξει την κοινωνία και όλα εντός μου καταργώντας την μοναξιά. [6 Νοεμβρίου 2015]

Ανέκδοτα Ποιήματα

Μια ανείπωτη ιστορία (σονέτο)

Βροχή στην ψυχή μια αγάπη δακρύζει και η γη ψιθυρίζει στα σύννεφα την αυγή καινούργια ζωή μύρο αναβλύζει ευγνωμοσύνη κερδίζει όπως το φιλί στο μέτωπο ξετυλίγει μια ανείπωτη ιστορία γεμάτη έκπληξη και χαρά σαν ένα κουτί να ανοίγει προσφέροντας ευχαριστία στο πρόσωπο που αγαπά. [4 Νοεμβρίου 2015]

Ανέκδοτα Ποιήματα

Σαν έκλεισα τα μάτια (σονέτο)

Σαν έκλεισα τα μάτια ο κόσμος αναστήθηκε η αγάπη ξετυλίχθηκε ρέει σε νέα μονοπάτια Φορώ καινά ιμάτια ο ήλιος μου συστήθηκε η λύπη λησμονήθηκε και έγινε κομμάτια Όσα ονειρεύομαι εδώ γίνονται ανθός και μέλι και περιβάλλουν νέα γη Όσο γυρεύω ουρανό δεν υπάρχουν τέλη προσδοκώντας μιαν αυγή. [4 Νοεμβρίου 2015]

Ανέκδοτα Ποιήματα

Η προσευχόμενη

Ανεμπόδιστο φως έλουζε το πρόσωπό της Τα χέρια της, ψηλά, έβλεπαν στον ουρανό Το σώμα της σε στάση προσευχής Η ψυχή της σε βαθειά κατάνυξη Προσευχόταν για τις ψυχές όλου του κόσμου για την υγεία και τη σωτηρία. Δάκρυα μετάνοιας κυλούσαν από τα μάτια της διαλογιζόμενη την μικρότητά της και την πρόνοια του Θεού Στεκόμενη… Read More Η προσευχόμενη

Ποίηση

Ο ερημίτης

Αρνήθηκε τον κόσμο και όλα τα αγαθά του κι ανέβηκε στη βραχώδη κορφή ακρωτηρίου σαν αετός να κτίσει άφθαστη τη φωλιά του μακριά απ’ τα ορνίθια, στα ύψη τ’ ουρανού. Τριάντα χρόνια τώρα επέρασαν αφότου ο άγνωστος ανέβη στο όρος υψηλά και άνθρωπος δεν είδε θνητός το πρόσωπό του ούδ΄ ήκουσεν ο ίδιος ανθρώπινη λαλιά.… Read More Ο ερημίτης