Ἔχω δεῖ τὸν οὐρανὸ μὲ τὰ μάτια μου Μὲ τὰ μάτια μου ἄνοιξα τὰ μάτια του Μὲ τὴ γλῶσσα μου μίλησε Γίναμε ἀδελφοὶ καὶ κουβεντιάσαμε Στρώσαμε τραπέζι καὶ δειπνήσαμε Σὰν νὰ ἦταν ὁ καιρὸς ὅλος μπροστά μας Καὶ θυμᾶμαι τὸν ἥλιο ποὺ γελοῦσε Πού γελοῦσε καὶ δάκρυζε θυμᾶμαι Γιώργος Σαραντάρης, 1908-1941, ποιητής, φιλόσοφος και δοκιμιογράφος… Read More Ἔχω δεῖ τὸν οὐρανό…

Ηλιόμορφε Άγγελε πάρε της ψυχής μου το σκοτάδι φώτισε της γης μου το λιβάδι δως μου της αγάπης το μαγνάδι για να συνεχίσω να περπατώ να αγαπώ να δημιουργώ. [20 Νοεμβρίου 2015]

Χορεύουν τα χέρια το χειμωνιάτικο βράδυ τριγυρνούν στον αέρα και ζητούν ένα χάδι ωσάν λευκά περιστέρια μέσα στο σκοτάδι αναζητούν στοργή, της αγάπης το μαγνάδι Όλο μου το σώμα πάλλεται στην αιωνιότητα η ψυχή μου αποζητά την πληρότητα και εγώ στο δώμα προσμένω αθωότητα ένα δρόμο που οδηγεί στην αγαθότητα Όλα μοιάζουν αλήθεια χορτασμένα και… Read More Αναζητήσεις

Σε κρατώ στα χέρια σαν το παλιό αρωματικό κρασί κι όλα είναι πλέρια όταν είμαστε μαζί Σε αγαπώ δυνατά ωσάν τα λευκά περιστέρια κι όλα μοιάζουν αγνά όταν ψηλαφείς τα αστέρια Σε προσμένω εδώ κρατώντας την αγάπη σου σαν παιδικό φυλαχτό εξαλείφοντας το δάκρυ σου Σε καρτερώ κοντά μου σε κάθε όμορφη στιγμή έλα στην… Read More Σαν το παλιό αρωματικό κρασί

Ο ύπνος είναι ένας απλοϊκός άνθρωπος Γεμάτος δώρα Που τα χαρίζει σ’ όλους Που τα μαζεύουν όλοι Ο ύπνος είναι ένας κύκνος αυθόρμητος Που ανάβρυσε πάνω στα νερά της ψυχής Ο πόθος μας δεν του μοιάζει Αλλά και ο πόθος μας Είναι ένας απλοϊκός άνθρωπος Προικισμένος με δώρα και χαρά Γιώργος Σαραντάρης, 1908-1941, ποιητής, φιλόσοφος… Read More Ο ύπνος