Η ματιά μου είναι καθαρή σαν ενός ηλιοτρόπιου. Είναι συνήθεια μου να περπατάω τους δρόμους Κοιτάζοντας δεξιά και αριστερά Και μερικές φορές κοιτάζοντας πίσω μου, Και ότι βλέπω κάθε στιγμή Είναι ότι δεν είδα πριν, Και είμαι πολύ καλός στο να παρατηρώ πράγματα. Είμαι ικανός να νιώθω τον ίδιο θαυμασμό Που θα ένιωθε ένα νεογέννητο… Read More O Φύλακας του πρόβατου ΙΙ

Μονολογώντας ξαγρύπνησα πάλι εχθές. Κι όσο με της νύχτας αντιπάλευα τις σκιές κρυφακούγοντας του κόσμου την καρδιά που μ’ άρρυθμα χτυπούσε αγκομαχητά, ένοιωσα ξαφνικά… πως κάποιος, κάτι με παρακολουθούσε… κι αυτά που έγραφα με δάκρυα πολλά πάνω στα σκόρπια μου χαρτιά όπως τα κρυφό-κοιτούσε χαμογελαστά, λες και μήνυμα μου ‘στελνε απ’ το πουθενά…. σα να… Read More [Μονολογώντας]

Ξυπνήσαμε ακούγοντας χτύπους απόμακρους βαθιά στο θόλο σαν κάτι να μαστόρευαν πολύ ψηλά στον Ουρανό. Κάποιος έδειξε κατά τον ήλιο. Βλέπω είπε χρυσές σκαλωσιές τους βλέπω είπε ν’ αλφαδιάζουν και να καρφώνουν εκεί πάνω. Εμείς ψάχναμε ολοένα μες στο φως μα τίποτε δεν φαινόταν τους χτύπους ακούγαμε μονάχα. Ύστερα ένας Άγγελος ήρθε στο πηγάδι μας,… Read More Οι μαστόροι

«Θέλω να μεταφράσω τη σιωπή καί γράφω στίχους στους τοίχους στά καλντερίμια και στα δένδρα νά διαβαίνουν οι προσκυνητές ν’ αναπαύονται, να κατηχούνται δίχως να διακρίνουν τον κατηχητή». μοναχός Μωυσής αγιορείτης, Αθωνικά ποιήματα, Αρμός 1995

Λευκά περιστέρια μου κρύβουν το φως του ήλιου. Λευκές σελίδες μου κρύβουν άγραφες επιθυμίες. Λευκά χέρια μου κρύβουν παλιές ιστορίες. Λευκά νομίσματα μου κρύβουν ανείπωτα ταξίδια. Λευκό χώμα μου κρύβει του ήλιου παιχνίδια. Λευκά τριαντάφυλλα μου κρύβουν παιδικά αρώματα. Λευκή μνήμη μου κρύβει χίλια χρώματα. Λευκή ψυχή μου κρύβει τα μυστικά σου. Λευκά λόγια μου… Read More Το λευκό κρύβει