{1450} Το Δρόμο φώτιζαν τ’ αστέρια κι η Σελήνη Τα Δέντρα στέκονταν ακίνητα και φωτεινά- Ξεχώρισα-μες απ’ το Φως τ΄αλαργινό- Έναν ταξιδιώτη επάνω σ’ ένα λόφο- Ν’ ανηφορίζει σε Καθέτους μαγικές Κι ας ήταν Γήινες απλώς- Άγνωστος ο λαμπρός του προορισμός Μα τυλιγμένος σε μια λάμψη αυτός. Emily Dickinson, Έλα στον κήπο μου. Ποιήματα, μτφρ.… Read More Άτιτλο

Μπροστά στη διαβολή ανθρώπου και στη συκοφαντία που πράττουν άλλοι άνθρωποι με θέση στην εξουσία στέκομαι κι εγώ, ταπεινά, με την εξής απορία: “Ποια αξία τους προβάλλουν με του άλλου την απαξία;” [Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2018]

Το πρωινό της Κυριακής αναδεύει της κάθαρσης νερά για να ξεβγάλει τη λαδομπογιά από το βιβλίο της ψυχής Ύστερα γυρίζει σελίδα κι έρχεται αντιμέτωπη με τη λευκότητα του χαρτιού Αρχικά, δακρύζει Κι έπειτα, ως θητεύτρια του Φωτός ζει την Ανάσταση Κάθε Κυριακή. [Παρασκευή, 09 Νοεμβρίου 2018]

Σε αγαπώ με αθανάτη πνοή Δεν έχω άλλη αγάπη να σου δώσω παρά μόνο Φως που έρχεται από αλλού από την πόρτα της Αγάπης του Θεού Εσαεί. [Πέμπτη, 8 Νοεμβρίου 2018]

Με την καρδιά μου στο ένα χέρι και το κεφάλι στο άλλο, προχωρώ. Ανάμεσα στ’ όνειρο και στη λογική ταλαντεύομαι, κατά τον άνεμο. Όποια προσπάθεια κι αν κάμω την ισορροπία μου δεν τη βρίσκω: ένας αριθμός είμαι, από ζερβά ιδωμένος, κ’ είμαι ένα ποίημα, από δεξιά ιδωμένος. Το κρανίο μου είναι θεωρήματα γιομάτο, που το… Read More Διχασμός