“Μία ημέρα & εγώ θα ζήσω

αλύγιστη”

τα σπλάχνα μου μηνύσανε,

οι δανειστές

– τη λασπωμένη γη εγκαταλείψανε –

ήδιστοι

Οι πληγές σκηνοθετήθηκαν

με διαδρομές αλλότριου ανθρώπου

Ριζώματα τούτου του τόπου

μ’ ενυπνιασμένη αρετή ενδύθηκαν

Οι άνθρωποι γίνανε πληγές

τραπεζίτες του εαυτού τους

κι ο τόκος κι ο δόλος μετοχές·

δέντρα του καρπού τους

Νέα πατήματα θ’ αναζητήσω

“Πού;” με ρωτάς “γιατί;”·

τη μίμηση πράξης θα ασημίσω

έρεβος αναιμικό στη σιωπή

Οι άνθρωποι ζωντανοί νεκροί

άλαλη η κραυγή τς: στολή κι εργασία

μένει η αγάπη επαναστατημένη φωνή

σε κόσμο α-πρόσφορο για διδασκαλία

“Κ ά ν ε γρήγορα, ζ ω ή !”

Δημιουργία και δημοσίευση σήμερα, Κυριακή, 14 Ιουνίου 2026