Μου αρέσουν πολύ τα κίτρινα φύλλα πάνω στο πράσινο χορτάρι και στο ξύλινο τραπέζι του χωριού Μπροστά στο παράθυρό μου έμαθα τη φύση έμαθα να αγαπώ τη μοναξιά των νερολούλουδων και την ανάσα των δέντρων καθώς τα επισκέπτεται η πρώτη φθινοπωρινή βροχή Η ευωδία βρεγμένου χώματος με μεταφέρει νοερά σε εσένα στην πνοή του σώματός… Read More Φθινοπωρινή μνήμη

Πέρασαν τόσοι άνθρωποι από τη ζωή μου: κάποιοι φτωχοί, κάποιοι πλούσιοι κάποιοι μορφωμένοι, άλλοι αγράμματοι μερικοί ονειροπόλοι, άλλοι πραγματιστές αρκετοί χαρούμενοι, αρκετοί προβληματισμένοι κάποιοι ερωτευμένοι, κάποιοι άλλοι αγαπημένοι άλλοι με οικογένεια και άλλοι χωρίς άνθρωποι της πολης και άνθρωποι από μακρινά χωριά Όλοι άφησαν το στίγμα τους στο χάρτη της καρδιάς μου όμως ο τυφλός… Read More Δίδαγμα ζωής

Ήρθες και έφερες μακάριο φως στον κόσμο που κατοικεί εντός μου Ήρθες και έγινες απέραντος ουρανός για να καθρεπτιστεί ο εαυτός μου Ήρθες κρατώντας ηλιαχτίδες στης ψυχής τα ερεβώδη πεδία Ήρθες δίνοντας αγάπης ρανίδες για να καλλιεργηθεί η ελευθερία Ήρθες και σκόρπισες χαρά ξεριζώνοντας πάθη και φιλαυτία Θα φυλάξω τη ζεστή σου ματιά για να… Read More Προσφορά φωτός

Θαυμάζω τους απλούς ανθρώπους αυτούς που μοιράζουν φυλλάδια στους δρόμους αυτούς που περιφέρουν την πραμάτεια στους δρόμους αυτούς που πωλούν χτένες και είναι τυφλοί στους δρόμους Θαυμάζω τις μητέρες και τους πατέρες που κυκλοφορούν με τα καροτσάκια των παιδιών στους δρόμους τις γερόντισσες στα βουνά που ζούνε με τη θέα του χωριού τους τους γέροντες… Read More Θαυμάζω

Αγνά δάκτυλα την αγγίζουν ένα φιλί στον λαιμό της ψιθυρίζουν μα εκείνη στήνει μια σκάλα προς τον ουρανό για να ξεφύγει από οτιδήποτε ερωτικό Θέλει να φθάσει στα σύννεφα τα λευκά στης αγνότητας τη γειτονιά και να απωλέσει καθετί σαρκικό για να ζήσει ό,τι όμορφο και ευγενικό κατοικεί εκεί ψηλά στων Αγγέλων τη συνοικία να… Read More Σκάλα προς τον ουρανό