Μετά από τόσα χρόνια σιωπής Θα ήθελα να ξέρεις ότι σε αγάπησα Το ομολογώ τώρα Η απουσία σου φωτίζει σα λαμπάδα Κάθε στιγμή τη μνήμη Υπάρχεις ακόμα στην καρδιά Όπως το νερό που ρέει καθάριο στη φύση Θα ήθελα να ξέρεις ότι μαζί σου ταξίδεψα Σε ιστούς ονείρων και σε τόπους αγνούς Σε ευχαριστώ για… Read More Μετά από τόσα χρόνια σιωπής

Άνοιξα την πόρτα της ψυχής Στους δρόμους των αισθημάτων Σε έναν ουρανό με μελισσάκια που εργάζονταν Περιπλανήθηκα ζητώντας μία νέα ανάσα Εκεί που έψαχνα την αγάπη Βρήκα λευκά τριαντάφυλλα να μυρίσω Το λευκό συμβολίζει την αγνότητα Τα λουλούδια τον κήπο της καρδιάς σου Να ξέρεις ότι αγωνίζομαι για την ειρήνη Εκείνη που βρίσκει καταφύγιο στον… Read More Να ξέρεις ότι αγωνίζομαι για την ειρήνη

Η ημέρα μας έμαθε Πράξεις που επαναλαμβάνονται Στην επικράτεια του φθαρτού Προσωπική συνομιλία ανάτασης Η κίνηση της ψυχής Προς την αθανασία Μέσα στην καθημερινότητα Η απλότητα της αλήθειας Στέκεται στο κατώφλι του σπιτιού μας Η ύλη αφηγείται την ιστορία της Η σιωπή διδάσκει Ο αέρας σηκώνει τα πεσμένα φύλλα της καρδιάς Οι πράξεις ντυμένες κατάνυξη… Read More Απελευθέρωση

Ποτέ μου δεν κατάλαβα την άνοιξη – φάνηκε και από άλλα ποιήματα – γι’ αυτό κι όλες οι παρεξηγήσεις με τη σάρκα την ελπίδα, την αυτογνωσία μέσα στο χρόνο. Ποτέ μου δεν κατάφερα να ισορροπήσω το ετήσιο θαύμα με την αιώνια σιωπή την αλήθεια τού ανανεούμενου άνθους με τον έναν και μόνο θάνατο. Μελέτησα πάλι… Read More Φάνηκε και από άλλα ποιήματα

Έπρεπε να περάσουν τα χρόνια Χελιδόνια στον ορίζοντα Μπρος στον κήπο Φυτρώνει χορτάρι Πάλιωσε η αγάπη σου Η μυσταγωγία του χρόνου Αγγίζει τα άνθη Στα χρώματα του ουρανού Ντύθηκες απόψε Προσμένοντας ανάσα. [8 Απριλίου 2016]