Loneliness knocks on my door when dreams fade away But me, I stand tall and start to pray. The trees surround me in this mild afternoon everything around me awaits for the moon. Then the night comes and i feel peace holding your arms beside the trees. When i’m with you i feel like a… Read More Loneliness knocks on my door

Ετούτα τ’ άσπρα βότσαλα στο γυμνό σου τραπέζι λάμπουν στον ήλιο. Κανένας δε μαντεύει από ποιους βυθούς ανασύρθηκαν. Κανένας δεν υποπτεύεται με τι ριψοκίνδυνες καταδύσεις τ’ ανέβασες· με τι στερήσεις κι αρνήσεις τ’ απέσπασες από τα νύχια κοραλλόδεντρων και βράχων. Γι’ αυτό λαμποκοπούν τόσο λευκά με τη σεμνή τους περηφάνια ν’ αποσκεπάζουν το σκοτάδι της… Read More Τ’ άσπρα βότσαλα

Μέχρι να σβήσει το κερί θα γεύομαι τη χαρά σου σε κάθε στιγμή δικιά σου θα βρίσκομαι εκεί Κι όταν με πάρει το φιλί και γίνω η ομορφιά σου όλα θα είναι πλέρια μπροστά σου θα νιώθω σαν μικρό παιδί Παραδόθηκα στην αγάπη σου ντύθηκα με φως και γνώρισα το αγαθό. Νιώθω σαν ψηλό κατάρτι… Read More Μέχρι να σβήσει το κερί (σονέτο)

Με περιβάλλει η αγάπη κι είμαι χαρά γεμάτη. Περπατώ στη γη κι όλα είναι γιορτή. Νιωθώ παιδί μικρό που έχει όμμα αγνό. Έχω ελευθερία και καμία κυριαρχία. Ευχαριστώ τον Θεό για ό,τι όμορφο δημιουργώ. [3 Οκτωβρίου 2015]

Στα σύννεφα σε αναζήτησα μα ήσουν κρυμμένος αλλού Έσκαψα τη γη και ζήτησα το όνομά σου παντού. Ταξίδευες στην ολάνθιστη γη με του ανέμου την πνοή και εγώ θέλοντας στοργή είπα:”Σταμάτα, μια στιγμή!”. Εσύ με κοίταξες για λίγο χαμογέλασες στο άπειρο και μου είπες να μείνω Το αίσθημα έγινε διάπυρο. Με κοίταξες ευγενικά δίχως να… Read More Μέχρι να σβήσει το κερί