Προσδοκία
Βρέχει έξω από το παράθυρο Μυρίζει το χώμα της γης Το βλέμμα μου είναι στο άπειρο Προσμένω το φως της αυγής. Κρατώ λευκό τριαντάφυλλο και γράφω λόγια προσευχής σε ένα παλιό πάπυρο ευχόμενη να ΄ρθεις. [21 Σεπτεμβρίου 2015]
Βρέχει έξω από το παράθυρο Μυρίζει το χώμα της γης Το βλέμμα μου είναι στο άπειρο Προσμένω το φως της αυγής. Κρατώ λευκό τριαντάφυλλο και γράφω λόγια προσευχής σε ένα παλιό πάπυρο ευχόμενη να ΄ρθεις. [21 Σεπτεμβρίου 2015]
Πολύ μακριά τρέχει κανείς για να βρει την ευτυχία. Τρέχει σκοτώνεται γι’ αυτήν και πάσχει και υποφέρει. Πού να ‘ξερε πώς στη καρδιά του έχει στημένη κατοικία. Εκεί που την ακούμπησε το συνετό της φύσης χέρι. Jean-Pierre-Claris de Florian, 1755-1794, Γάλλος ποιητής και ρομαντικός συγγραφέας.
Αγαπούσε το φως τις κίτρινες πεταλούδες το άρωμα γιασεμιού τα μικρά αυτοκίνητα τις ευειδείς κυρίες την κλασική μουσική τα βιβλία ιστορίας Σε όλα αυτά καθρέπτιζε τον εαυτό του Σε όλα αυτά αντανακλούσε το είναι του. [20 Σεπτεμβρίου 2015]
Είναι ταξίδι η προσευχή που φθάνει στον ουρανό ως δώρο προσφέρεται στον Πανάγαθο Θεό. Φέρει ειρήνη και χαρά κάθε λέξη ψιθυριστή που λέγεται εσωτερικά και είναι μυστική. Είναι ταξίδι η προσευχή που φέρει αγαλλίαση έχει δύναμη θεραπευτική και δίδει την ίαση. [20 Σεπτεμβρίου 2015]
Ένα δοχείο με λευκά άνθη άρωμα τριαντάφυλλου το φως ενός κεριού ένα βιβλίο παλιό και μια πέννα πάνω στο τραπέζι. Εκεί η αγάπη σου με περιμένει. [19 Σεπτεμβρίου 2015]