Εκεί που δαπανάς το χρόνο σου σε στοχασμούς για όσα δεν έζησες αναζητώντας διαδρομές και στιγμές από τις ζωές των Άλλων, εκεί που νομίζεις ότι όλη η ζωή πέρασε ξαγρυπνώντας με φόβους μες την πόλη ακόμα κι αν δεν το διέκρινες ή δεν το βλέπεις, μια πεταλούδα πετάει στον ουρανό -για εσένα- κάθε φθινόπωρο. [8… Read More Κάθε φθινόπωρο

Μοίραζε απλόχερα Αγάπη με το ήσυχο βλέμμα του με τα πράα χέρια του με όλο του το σώμα -μα πιο πολύ- ήταν η προσευχή του ηλιοστάλακτη παραμυθία για αυτούς που οι κοινωνίες αντιμετωπίζουν ως ξένους κι απόβλητους, για αυτούς που οι ζωές τους ήταν ήδη δαπανημένες. [6 Σεπτεμβρίου 2018]

΄Ηρθε ο πατέρας μου τη νύχτα και με φώναξε μαθαίνω πράγματα, μου λέει, και φοβούμαι, να πληρώνεις το νοίκι σου και τα κοινόχρηστα και τα άλλα, όπως συμφώνησες. Μα πατέρα, του λέω, εδώ δεν είναι το σπίτι μου, είναι η φυλακή, δεν το βλέπεις; κι αυτή δεν είναι η βρύση που στάζει, είναι η ζωή… Read More Ενύπνιον ´88

Ο ήλιος γνέθει σιωπηλά Σεπτεμβριανό φως μια σκάλα σιωπής φθάνει στον ασύννεφο ουρανό ο άνεμος μεταφέρει φθινόπωρο στα δέντρα της πόλης τα μάτια λάμπουν από τα ακοίμητα “Σ’ αγαπώ! τα χέρια – πιστά – κουβαλάνε έρωτα τα σώματα θερμαίνονται από μύριους πόθους και καθώς η ομορφιά της τον κοιτάζει με απλότητα δυναμώνει εντός του ο… Read More Προσέγγιση

Το βλέμμα σου στο φεγγάρι φωτίζεσαι -άδολος κι αγνός- κι όσα ζω μέσα στην αγάπη σου εκπέμπουν ελεύθερο φως. [1 Σεπτεμβρίου 2018]