Ανέκδοτα Ποιήματα

Είμαι δική σου

Αναζήτησέ με στα χρώματα της αυγής Μύρισέ με στα γιασεμιά της γης Ψάξε με στους λόφους από άμμο Περπάτησέ με στα λουλούδια χάμω Κοίταξέ με στ’ ουρανού τον καθρέπτη Γράψε με στα ναι και στα πρέπει Ντύσε με αγάπη με χρώμα λευκό Ακολούθησέ με στον δρόμο που περπατώ Κέντησέ με με ερωτικά λόγια Πλησίασέ με… Read More Είμαι δική σου

Ποίηση

Επιλογικό

Να με θυμόσαστε – είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρὶς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να σας φέρω ψωμὶ και νερὸ και τριαντάφυλλα. Την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βιος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγὼ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ᾿ ένα κρινάκι του αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας… Read More Επιλογικό

Ανέκδοτα Ποιήματα

Πολύτιμος

Σε νοστάλγησα καθήμενη στη γωνία της παλιάς πολυθρόνας Σε επιθύμησα αναζητώντας ένα σου βλέμμα ένα λόγο παρηγορητικό μια χειρονομία αισθηματική ένα χαμόγελο αθώο Τώρα που είσαι μακριά συναισθήματα ξεχυλίζουν από την καρδιά για εσένα όπως το νερό Τώρα ξέρω πόσο σ’ αγαπώ πόσο πολύτιμος γίνεσαι εξ’ αποστάσεως. [10 Νοεμβρίου 2016]

Ανέκδοτα Ποιήματα

Να τους προσέχεις

Άνθρωποι με ακριβά κοστούμια στα παράθυρα της τηλεόρασης Μιλάνε για πολιτική και ισότητα εξάλειψη της βίας και λιτότητα Ντυμένοι κυρίαρχη ιδεολογία σκληρόκαρδοι με εξουσία γεμάτοι απληστία παίρνουν μισθούς για δέκα οικογένειες και συμβουλεύονται άλλους για να αποκριθούν Θέλουν να πείσουν για την ορθότητα των λόγων τους αλλά μεριμνούν για το ίδιον συμφέρον. Και εσύ τι… Read More Να τους προσέχεις

Ποίηση

Καντάτα

Ἕνα περίεργο ἐπεισόδιο διαβάζαμε τελευταία στὶς ἐφημερίδες, ἕνας ἄντρας πῆγε σ᾿ ἕνα ἀπ᾿ αὐτὰ τὰ «σπίτια», πῆρε μιὰ γυναῖκα, μὰ μόλις μπαίνουν στὸ δωμάτιο, ἀντὶ νὰ γδυθεῖ καὶ νὰ ἐπαναλάβει τὴν αἰώνια κίνηση, γονάτισε μπροστά της, λέει, καὶ τῆς ζητοῦσε νὰ τὸν ἀφήσει νὰ κλάψει στὰ πόδια της. Ἐκείνη βάζει τὶς φωνές, «ἐδῶ ἔρχονται γιὰ… Read More Καντάτα