Η Κωνσταντίνα Λάππα θεραπεύει την επιστήμη της Κοινωνιολογίας. Η ιδέα ότι “η ποίηση έχει τις ρίζες της στην ανθρώπινη ανάσα” αποτελεί αφετηρία για τη δημιουργία ποιημάτων από εκείνη, αναγνωρίζοντας ότι έχει Δημιουργό. Εναγκαλίζει τον ανθρώπινο πόνο· εμπλουτίζεται μοιράζοντας αγνότητα βλέμματος. Ο λόγος της αφυπνίζει δίχως να αιχμαλωτίζει
Πανεπιστήμιο Ένας μακρύς διάδρομος με τα γραφεία των καθηγητών Αναμνήσεις από την αίθουσα διδασκαλίας Συμφοιτητές και συμφοιτήτριες Έρχεται η καθηγήτρια…