Όταν τα ακροδάκτυλα ψηλαφίσουν την αιωνιότητα εικόνες άρρητες του Παραδείσου θα αναδυθούν και θα ξετυλιχθούν μνήμες λευκές με πρόσωπα αθώα και αγνά Νεογέννητα χαμόγελα σε απάνθισμα ευφροσύνης και ονείρου καλλώπισμα θα ευφράνουν τη νέα γη Σώματα ηλιόμορφα πρόσωπα φωτεινά θα χαροποιούν Ιστορίες αγαθοσύνης θα ακουστούν Όλα θα αναβαπτιστούν στο Φως Όλα θα είναι καινά και… Read More Όταν τα ακροδάκτυλα ψηλαφίσουν την αιωνιότητα

Όταν είμαι κοντά σου νιώθω σαν το παιδί φωτίζω την χαρά σου σαν αναμμένο κερί. Όταν είμαι κοντά σου όλα μοιάζουν γιορτή συναντώ τη ματιά σου κι ανασταίνεται η γη. Όταν είμαι κοντά σου βάζω καινούργια αρχή Όταν βρίσκομαι μακρυά σου προσμένω μια χαραυγή. [25 Οκτωβρίου 2015]

Ο ουρανός σίγασε Έξω από το παράθυρο χειμωνιάζει Μυρίζει καμμένο ξύλο τζακιού Νιώθω λες και βρίσκομαι σε χωριό Μόνη στο δωμάτιο Ο αγαπημένος μου φίλος μακρυά Mια αγαπημένη φίλη συγγράφει Και εγώ στέκομαι εδώ Μοναξιά. [24 Οκτωβρίου 2015]

Εσύ κρατάς ευωδιαστούς καρπούς της γης στο χέρι λευκά άνθη έχεις στην αγκαλιά Το βλέμμα σου στατικό στην στέγη του ουρανού το σώμα σου ολόφωτο προστάζει λύτρωση τα ξέπλεκα καστανά μαλλιά σου ζητούν στοργή από τον άνεμο το πρόσωπο σου διψά για ένα νεύμα και εγώ ως ταίρι σου στην αιωνιότητα ανοίγω δρόμους κρύβω μια… Read More Σε περιμένω

Ζωγράφισα το πορτραίτο σμιλεύθηκε από τον άνεμο γέμισε με φιλήματα της αγάπης θελήματα σε δρόμο απάνεμο της μνήμης κασκέτο Επέλεξα χρώματα φωτεινά και χαρούμενα κόκκινο, πράσινο, θαλασσί για να προσθέσεις εσύ της νιότης μελλούμενα του χρόνου αρώματα Πρόσεξα τις πινελιές του κόσμου τη μνήμη του Θεού την απεραντοσύνη και μέσα στην εαροσύνη χρωμάτισα με ασήμι… Read More Το πορτραίτο ή η αγάπη θεμελίωσε