Μύρισε βρεγμένο χώμα στο δωμάτιο που κατοικώ Βλέπω τον εαυτό να ζητά νέο χρώμα για να ζωγραφίσω το φως και το απέραντο θαλασσί Εμείς είμαστε μαζί σαν ιστιοφόρο στο πέλαγος Με αγαπάς πολύ και για κάθε κρυμμένη αρετή έχεις ένα μυστικό φιλί φυλαγμένο την αυγή. [22 Σεπτεμβρίου 2015]

Τα φύλλα έσταζαν δροσιά η βροχή θεράπευσε το χώμα ο άνεμος φυσούσε απαλά, άγγιζε το παράθυρο στο δώμα. Εκείνος τυλιγμένος με φως καθήμενος σε μία πολυθρόνα διάβαζε και περνούσε ο καιρός και μύριζε φθινόπωρο ακόμα. Μοναχός όντας εκεί έσκαβε μέσα του να βρει πού κατοικεί η αρετή γράφοντας λέξεις σε χαρτί. Σαν έγραψε λέξεις πολλές… Read More Πού κατοικεί η αρετή;

Αξίζεις Σε αγαπάει ο ουρανός Σε αγαπάει ο Χριστός και ασχολείται μαζί σου. Αξίζεις για το χαμόγελό σου για κάθε όνειρό σου και για κάθε βήμα σου. Αξίζεις. [21 Σεπτεμβρίου 2015]

Ήμασταν για καφεποσία κάτω από την Ακρόπολη στην κυρά Τασία Ανταλλάσσαμε τα νέα μας εγώ και όλη η παρέα μας. Μιλάγαμε για πολιτική και για σωφροσύνη ποιος θα οδηγήσει τη χώρα στην αυγή ποιος θα καλλιεργήσει την υψηλοφροσύνη. Και ξαφνικά ένα παιδί από την παρέα λες και μας έφερε καινούργια νέα είπε δυνατά: “Στον τόπο… Read More Καφεποσία

Βρέχει έξω από το παράθυρο Μυρίζει το χώμα της γης Το βλέμμα μου είναι στο άπειρο Προσμένω το φως της αυγής. Κρατώ λευκό τριαντάφυλλο και γράφω λόγια προσευχής σε ένα παλιό πάπυρο ευχόμενη να ΄ρθεις. [21 Σεπτεμβρίου 2015]