Πενθεί νομίζει ότι το σώμα του χάθηκε δακρύζει με τις αναμνήσεις κι όλες της ψυχής της οι κινήσεις αδαμάντινες. Πενθεί για τον άνθρωπο που έφυγε τις στιγμές που πέρασε, μα η ψυχή δε γέρασε κοιμάται. Πενθεί νομίζει ότι ο χρόνος σταμάτησε το σώμα της αδυνατεί η θέλησή της ατροφεί δειλά. Πενθεί νιώθει την ανάσα βαριά… Read More Πενθώντας

Ξεφύλλιζε το φως συναντούσε αγγέλους περπατούσε πάνω σε λευκά σύννεφα. Έβλεπε τη γη σα κάτοπτρο. Ξεφύλλιζε το φως γυρεύοντας μέσα σε αυτό τον εαυτό του. Ξεφύλλιζε το φως διαβαίνοντας τις παλάμες των χεριών του. [Απρίλιος 2015]

Κλωνάρια φωτός τα χέρια σου μες στο σκοτάδι της ζωής. Ελπίδα φωτιάς τα μάτια σου φέγγουν στον ουρανό. Κρατήρας χαράς τα πόδια σου περπατούν σε νέες οδούς. Σκίρτημα πνοής το σώμα σου πάλλεται στην αιωνιότητα. [Απρίλιος 2015]

Γύρω μου μαίνονται οι εχθροί μου επιζητούν σταθερά τη ζωή μου κρατούν στα χέρια λέξεις και κατοικούν μέσα σε έξεις. Γύρω μου μαίνονται οι εχθροί μου κι εμένα ποια η αποστολή μου; Πίστεψα σε ανθρώπους-ψέματα και γέμισε η γη με αίματα. Γύρω μου μαίνονται οι εχθροί μου προσφέρουν δώρα για την πληγή μου με οδηγούν… Read More Γύρω μου μαίνονται οι εχθροί μου

Λευκή σελίδα λευκό φως λευκά χέρια σαν περιστέρια. [Απρίλιος 2015]