Τι συμπεριφορά κι αυτή να’ ναι τα χέρια άδεια από πράξεις καλές, δώρα και χάδια; Να ‘ναι τα πόδια στιβαρά δίχως τόλμη και να περπατούν όπου οδηγούν οι δρόμοι; Να’ ναι το μυαλό γεμάτο αναμνήσεις και η καρδιά μου δίχως συγκινήσεις; Τι συμπεριφορά κι αυτή χέρια, πόδια και μυαλό να κινούνται γυμνά σε έρημο γυαλό;… Read More Προσδοκίες

I Τι δύναμη θέλει να οικοδομείς πάνω σε χαλάσματα Τι θάρρος τι τόλμη να αρχίζεις από το μηδέν. ΙΙ Δεν είμαι χαρτί περιτυλίγματος για να τυλίγεις τις ενοχές σου Είμαι ήλιος λαμπερός για τις δύσκολες στιγμές σου. ΙΙΙ Περιμένω καιρό για να σου κρατήσω το χέρι Περιμένω καιρό μέχρι να φυσήξει το αγέρι. ΙV Ημέρα… Read More Οκτώ δίστιχα

Στην αντανάκλαση του καθρέπτη βλέπω ένα πρόσωπο γνωστό έχει στο μέτωπο ρυτίδες και είναι χαμογελαστό. Στην αντανάκλαση του καθρέπτη βλέπω τη μορφή σου να ρέει στο άπειρο προσμένοντας μιαν ευχή σου. Στην αντανάκλαση του καθρέπτη περιμένω για να δω πού θα κρυφτείς πάλι για να ψάξω να σε βρω. Στην αντανάκλαση του καθρέπτη περιμένω καιρό… Read More Ο καθρέπτης

Περπατώ στον χωματόδρομο με ερυθρίαση και τα πόδια μου, γυμνά, νιώθουν αγαλλίαση. Η σκέψη μου ταξιδεύει στον ουρανό και ό,τι βρίσκω στο δρόμο το ακολουθώ. Και καθώς το χώμα το χώμα συναντά η καρδιά μου πάλλεται δυνατά. Αυτό το χώμα που πατώ έχει την ιστορία του. Έχει φιλοξενήσει πέλματα, καθένα με την αξία του. Άλλα… Read More Στον χωματόδρομο

Στέρεψα. Δε βρίσκω λέξεις για να περιγράψω. Βρίσκομαι μακριά από το Αγαθό. Μπορώ όμως να το ατενίσω. Μόνο στο Αγαθό βρίσκω παρηγοριά. Εκείνο με προσμένει σιωπηλά κι εγώ το ατενίζω. Τουλάχιστον ξέρω ότι υπάρχει. Ότι για αυτό αξίζει να παλεύω για πίστη, οράματα και ιδανικά. Τι είναι όμως το Αγαθό; Είναι ο τόπος συνάντησης όλων… Read More Το Αγαθό