Ανέκδοτα Ποιήματα

Ο ήλιος γνέθει σιωπηλά Σεπτεμβριανό φως μια σκάλα σιωπής φθάνει στον ασύννεφο ουρανό ο άνεμος μεταφέρει φθινόπωρο στα δέντρα της…

Το βλέμμα σου στο φεγγάρι φωτίζεσαι -άδολος κι αγνός- κι όσα ζω μέσα στην αγάπη σου εκπέμπουν ελεύθερο φως. [1…

Νοσταλγική μελωδία ακούγεται από μακριά Νυχτολούλουδα χρωματίζουν την σιωπή μας Οι στοχασμοί μας σε άγνωστους δρόμους Σε βλέπω να χαμογελάς…

Τα μοναχικά βράδια η αγάπη σου στέκεται σαν ελεύθερο φως στο προσκεφάλι μου κι εσύ μακριά μου -αγνός- Αλήθεια ενδύεσαι…

Παραδόθηκα στη σιωπή σου τούτο τ’ Αυγουστιάτικο βράδυ Κι όσα δεν είπες ευωδία γιασεμιού στον ουρανό. [Παρασκευή 10 Αυγούστου 2018]