Μην με πλησιάζεις Δεν βλέπεις; Ιδού οι πληγές μου Κοίτα Μικρές και μεγάλες απτές και μη έγιναν από ανθρώπους που νόμιζαν πως έχουν δύναμη πως υπηρετούν πως προστατεύουν Εγώ ξεκίνησα με όραμα με αγνότητα με αγάπη Εκείνοι εκκίνησαν από άλλο λιμάνι Οι δρόμοι που επέλεξα να περπατήσω είναι απροσπέλαστοι για αυτό σου λέω μην με… Read More Δρόμοι απροσπέλαστοι

Μέσα στην αρμονία της σιωπής από τα τάλαντα της ψυχής προβάλλει σαν ζεστή ανάσα η σκέψη σε μορφή αυγής Ελεύθερο φως απλώνεται παρθενική λέξη αρθρώνεται σε εδάφη πεπερασμένα κι η έμπνευση στιλβώνεται Η πρώτη λέξη προσκαλεί την επόμενη που δεν αργεί να απλώσει το χέρι της για να χορέψουνε μαζί Η μουσική φέρει ελευθερία και… Read More Η δημιουργία ενός ποιήματος

Περιμένω ψηλά στον πρωινό ουρανό σε κάποια πλευρά του ορίζοντα να σας δω να πετάτε αγέρωχα κι ύστερα να χαμηλώνετε στη γειτονιά μου Το ταξίδι αλαργινό Άραγε, φθάσατε στον προορισμό σας; [27 Φεβρουαρίου 2018]

Ψηλάφησε το σκοτάδι με μαεστρία κι ο ουρανός γέμισε αστέρια Ύστερα, με την παλέτα του ζωγράφισε τα συναισθήματα διαφορετικών ανθρώπων Σαν αρώματα μακρινών τόπων κι ουρανού αέρινα σχήματα τα ξύλινα καβαλέτα του και από τα άσπιλά του χέρια χρώματα στάλαζαν δημιουργία Κι εκείνος ολόκληρος -σώμα και πρόσωπο- στο ήσυχο δωμάτιο γινόταν φωτεινότερος από φως. [26… Read More Ο ζωγράφος

Στην ουρανογραμμή των βλεφάρων ένα “Σ’ αγαπώ!” σου αντηχεί σα σώμα αρχαιοελληνικών κανθάρων σε μουσείο που η μνήμη ανακαλεί Απόψε όσα εξομολογείσαι έλκουν φως κι η αγάπη σου σε αυτό με προσκαλεί να ξεναγηθώ και να γίνω ουρανός να περπατήσουμε χέρι χέρι μαζί Είναι της λησμονιάς τρυφερό φιλί και στον διάβα του ανέμου λουλούδι τα… Read More Ψίθυροι αγάπης