Μέσα στην αρμονία της σιωπής από τα τάλαντα της ψυχής προβάλλει σαν ζεστή ανάσα η σκέψη σε μορφή αυγής Ελεύθερο φως απλώνεται παρθενική λέξη αρθρώνεται σε εδάφη πεπερασμένα κι η έμπνευση στιλβώνεται Η πρώτη λέξη προσκαλεί την επόμενη που δεν αργεί να απλώσει το χέρι της για να χορέψουνε μαζί Η μουσική φέρει ελευθερία και… Read More Η δημιουργία ενός ποιήματος

Περιμένω ψηλά στον πρωινό ουρανό σε κάποια πλευρά του ορίζοντα να σας δω να πετάτε αγέρωχα κι ύστερα να χαμηλώνετε στη γειτονιά μου Το ταξίδι αλαργινό Άραγε, φθάσατε στον προορισμό σας; [27 Φεβρουαρίου 2018]

Ψηλάφησε το σκοτάδι με μαεστρία κι ο ουρανός γέμισε αστέρια Ύστερα, με την παλέτα του ζωγράφισε τα συναισθήματα διαφορετικών ανθρώπων Σαν αρώματα μακρινών τόπων κι ουρανού αέρινα σχήματα τα ξύλινα καβαλέτα του και από τα άσπιλά του χέρια χρώματα στάλαζαν δημιουργία Κι εκείνος ολόκληρος -σώμα και πρόσωπο- στο ήσυχο δωμάτιο γινόταν φωτεινότερος από φως. [26… Read More Ο ζωγράφος

Στην ουρανογραμμή των βλεφάρων ένα “Σ’ αγαπώ!” σου αντηχεί σα σώμα αρχαιοελληνικών κανθάρων σε μουσείο που η μνήμη ανακαλεί Απόψε όσα εξομολογείσαι έλκουν φως κι η αγάπη σου σε αυτό με προσκαλεί να ξεναγηθώ και να γίνω ουρανός να περπατήσουμε χέρι χέρι μαζί Είναι της λησμονιάς τρυφερό φιλί και στον διάβα του ανέμου λουλούδι τα… Read More Ψίθυροι αγάπης

Στου δωματίου την άκρη υπό του κεριού το φως ανομολόγητης αγάπης πόθοι που ο χρόνος όμορφα κλώθει έως ότου ο Αυγερινός απαλείψει το δάκρυ Το βλέμμα της νύχτας αυτής αίρει τη σημασία της μοναξιάς η αγάπη για να εγκωμιαστεί: ό,τι δεν έχει εκφραστεί από τα βάθη της καρδιάς αναζητά απόψε τρόπο φυγής Ανομολόγητης αγάπης πόθοι… Read More Ανομολόγητης αγάπης πόθοι