Με θάλασσας πνοή γαλάζιο του Αιγαίου ψυχή παιδική και βλέμμα γενναίου πολιτεύομαι Χαμόγελο προς τη ζωή γαλάζιο του Αιγαίου σε κάθε μου διαδρομή με φρόνημα ωραίου πορεύομαι Κοχύλια στην ακτή γαλάζιο του Αιγαίου την ψυχή αφυπνεί μέλλοντος ευκταίου όταν ονειρεύομαι Ειρήνη στην ψυχή γαλάζιο του Αιγαίου σε δρόμο προς την αρετή ανθρώπου δικαίου εκπαιδεύομαι Εγώ… Read More Γαλάζιο του Αιγαίου

Εκείνος ένα κρινάκι στην βουνοπλαγιά αχτίδα λευκού φωτός μέσα σε σπηλιά Εκείνος αρωματικό κόκκινο κρασί η ανάμνηση που κάποιος επιθυμεί Εκείνος ένα κοχύλι στα χέρια ένα πουλί στου Θεού τα λημέρια Εκείνος ένας άνθρωπος απλός που κοντά του προσπορίζεις Φως Εκείνος; Ο άνθρωπος, δίπλα σου. [10 Νοεμβρίου 2017]

Αυτά τα κιτρινόχρυσα φύλλα στο χώμα με απαράμιλλη ομορφιά και σεμνότητα σχηματίζοντας ένα φυλλόστρωτο σώμα στολίζουν το έδαφος με ταπεινότητα Αυτά τα κιτρινόχρυσα φύλλα στο χώμα σαν κέντημα φτιαγμένο με χρυσοκλωστή καλούν περαστικούς να σταθούν ακόμα παρατηρώντας των εποχών την αλλαγή Αυτά τα κιτρινόχρυσα φύλλα στο χώμα δηλωτικά του ερχομού του φθινοπώρου σαν τρυφερά φιλιά… Read More Κιτρινόχρυσα φύλλα

Και τώρα να ‘μαι πάλι μετά τιμής και σεβασμού μπροστά σας στέκομαι κι ανασαίνω Ζω και χαμογελώ Μετέβην από το θάνατο στη ζωή Για μία ακόμη φορά τα λόγια σας καρφιά στο σώμα δεν με άγγιξαν Τα βλέμματά σας που έσβηναν τον ουρανό της ελπίδας δεν τα έλαβα υπόψιν Τους αποχαιρετισμούς σας τους έκλεισα σε… Read More Από την αρχή

Δυο λέξεις κρατούσε στα χείλη κάθε φορά που τον συναντούσε κι όταν την εύρισκε το δείλι τον ερχομό του καρτερούσε Κάθε φορά που τον συναντούσε ήθελε να του πει: “Σε αγαπώ!” μα κάτι εντός πίσω την κρατούσε συννέφιαζε στον δικό της ουρανό Δυο λέξεις κρατούσε στα χείλη κι ήθελε να του τις εξομολογηθεί στον έρωτα… Read More Δυο λέξεις