Τώρα τελευταία νιώθω ότι εντός μου τα πάντα καταρρέουν Είναι καιρός για νέα οικοδομήματα Ήλιος πλησίασε την ψυχή και φώτισε τα σκοτάδια της παλαιάς ύπαρξης Νέα οικοδομήματα από αγάπη και αρετή υψώνονται κι ανακλούν ατελεύτητο φως. [4 Ιανουαρίου 2017]

Το μέγιστο αγαθό της ελευθερίας βλέπω να βαστάζεται από χέρια που ηλίου ακτίνα δεν ζέστανε Αυτοί που άνθη δεν μάζεψαν ποτέ με λόγια θρέφουν συνειδήσεις ενδύοντάς τες με πόλεμο κι αίμα Έμαθαν να παρασύρουν στο όνειρο να μοιράζουν απλόχερα σκοτάδι την ομορφιά αρνούνται με ναι Σύντροφοι με ανθρώπους αλλά τον συνάνθρωπο δεν αντίκρισαν κοκκίνισαν τα… Read More Το τελευταίο αγαθό

Σ’ ένα κόσμο που τρέχει μέσα στις μεγαλουπόλεις Σ’ ένα κόσμο που σε προσπερνά βιαστικά για να φθάσει Σ’ ένα κόσμο που καλημερίζονται τυπικά με χαμόγελο Σ’ ένα κόσμο που εργάζονται χωρίς να κοιτάζονται Σ’ ένα κόσμο που αγοροπωλούνται άνθρωποι, όπλα, βρέφη Σ’ ένα κόσμο γεμάτο πληγές, αίματα, πόνο και φόνο Σ’ ένα κόσμο που… Read More Επιλέγω

Αγάπη ελπιστή εσέ προσμένω με προσευχή κερί αναμμένο Να κατοικήσεις εντός μου ν’ αναβαπτίσεις το φως μου Να μου δωρίσεις αρετή να μ’ αγαπήσεις εσαεί Αγάπη ελπιστή Φως της ζωής αγγέλου φωνή σε ουρανό αυγής. [5 Ιανουαρίου 2017]

Μια φούχτα ήλιο κρατούσε πέντε χρόνια μετά διάβαινε άγνωστους τόπους τραγουδούσε εμβατήρια τους πιο όμορφους στίχους εμβάπτιζε στη σιωπή ασάλευτος μπροστά στο κακό στόλιζε την ψυχή με χρώμα λευκό με μνήμες τύλιγε την απουσία ανθρώπων με τους οποίους συμπορεύτηκε στα εδάφη της νέας πατρίδας δεν έκρυψε ποτέ την αλήθειά του ο πόλεμος τον μεταμόρφωσε ερωτεύτηκε… Read More Επιστρέφοντας από πόλεμο