Ανέκδοτα Ποιήματα

Μέσα στης νύχτας τη μοναξιά

Mέσα στης νύχτας την μοναξιά η σιωπή της αγάπης με κυβερνά Όλο μου το σώμα εσένα ποθεί προσδοκώντας μια λέξη αγνή Ζεστά χρώματα φέρει ο ουρανός κι αρώματα ο αέρας ο βραδινός σκορπίζει εντός μου αφειδώς κι ερωτεύομαι εσένα πνοή φωτός Άφησέ με να ξεναγηθώ στο φως σου εκείνο το κεκρυμμένο εντός σου που προφυλάσσεις… Read More Μέσα στης νύχτας τη μοναξιά

Ανέκδοτα Ποιήματα

Μοναχικές νύχτες

Στους δρόμους τις μοναχικές νύχτες ο ουρανός παίρνει χρώμα λευκό και η θύμηση του “Σ’ αγαπώ” τέμνει του ρολογιού τους δείκτες Κρατάω στο δεξί χέρι τη σιωπή και αναμνήσεις αναμοχλεύω Ένα γλυκό φιλί σου γυρεύω Στο αριστερό χέρι έχω την αυγή Ένα φιλί από τα χείλη σου να έρθεις γρήγορα κοντά μου τη μοναχική καρδιά… Read More Μοναχικές νύχτες

Ανέκδοτα Ποιήματα

Δρόμοι

Υπάρχουν δρόμοι που με ευχαριστούν πολύ Σ’ αυτούς είναι χαρούμενοι οι περαστικοί Τα παιδιά κρατάνε στα χέρια σοκολάτες Περπατάς και συναντάς παλιές αγάπες Τα πρόσωπα των διαβατών είναι φωτεινά στα κεφάλια έχουν φωτοστέφανο τη χαρά στα χέρια έργα φωτός και δικαιοσύνης και στο νου φέρουν σκέψεις αγαθοσύνης Σ’ άλλους δρόμους άνθρωποι βιαστικοί τρέχουν για το… Read More Δρόμοι

Ανέκδοτα Ποιήματα

Κρύβομαι

Οι άνθρωποι κυκλοφορούν και εγώ κρύβομαι κρύβομαι κρύβομαι μέσα σε ένα σπίτι με σκέψεις έγνοιες και λέξεις Σαν σπουργίτι νίβομαι Οι άνθρωποι κυκλοφορούν και εγώ κρύβομαι κρύβομαι κρύβομαι μέσα σε σιωπές νοήματα και κινήσεις δίχως εξηγήσεις Με λέξεις πτωχές ντύνομαι Οι άνθρωποι κυκλοφορούν και εγώ κρύβομαι κρύβομαι κρύβομαι ανάμεσα σε χέρια πίσω από σώματα και… Read More Κρύβομαι

Ανέκδοτα Ποιήματα

Το χαμόγελο

Καθώς περπατώ πάνω στη γέφυρα του Αλεξάνδρου του ΙΙΙ στον Σηκουάνα μέσα στη βροχή ένας περαστικός μου χαμογελά και η καρδιά ξαφνικά σκιρτά για κάτι αναπάντεχο κι όμορφο που τόσα χρόνια δεν περίμενε ή μπορεί να προσδοκούσε. Εγείρεται εντός μου η στοργή προς οποιονδήποτε συνάνθρωπο. Νιώθω να με περιβάλλει μια πανανθρώπινη αγάπη και να κατακλύζει… Read More Το χαμόγελο