Αναζητά μέσα στο σκοτάδι μια ακτίνα φωτός Προσδοκά αγάπης μαγνάδι να έχει ουρανός Κρατά λύχνο στο χέρι και περπατά ωσάν αθόρυβο περιστέρι μέσα στην καταχνιά Φωτίζει γρατζουνιές και πάλες εσωτερικές και μεγάλες μεταξύ ανθρώπων και εαυτού αναδύοντας αλήθεια παντού Είναι πνευματοφόρος αστέρας και σαν άλλος αέρας φυσά στους λογισμούς και τους κάνει τρανούς Προσπορίζεται υπερούσια… Read More Ο λύχνος του ποιητή

Ημέρα ανθοφορίας Έσφιξα το χέρι Στον διπλανό μου “Δεν έχει σημασία Ο καιρός” είπα: “Προμηνύεται ενότητα” Περπάτησα για λίγο Σε πολιτεία απάτητη Κράτησα τριαντάφυλλο Γέμισα άρωμα Χρωμάτισα τις στιγμές Με χώμα πατρίδας Εκείνης, του διπλανού μου. [27 Μαρτίου 2016]

Μέσα στις λέξεις κατοικεί μιαν ηλιαχτίδα και με γεμίζει ελπίδα σε όλες τις μεθέξεις Σε ό,τι διαλέξεις υπάρχει μια δροσοσταλίδα που σαν άλλη χρυσαλλίδα βαπτίζει την αυγή πλέξεις Απόψε γεννιέται η ομορφιά στ’ ουρανού τα μέρη και εγώ νιώθω μικρό παιδί Σαν φωτογραφία παλιά που κρατάς στο χέρι είναι η ημέρα η σημερινή. [26 Μαρτίου… Read More Μέσα στις λέξεις (σονέτο)

Εκείνο στολίζει τη γη Δροσίζει την ύπαρξη Αναγεννά τον εαυτό και προετοιμάζει για γάμο Είναι εκείνο που μυρίζει ευωδία Σκορπίζει ευτυχία Λαμνοκοπώντας γαλήνη Στ’ ουρανού την εαροσύνη Εκείνο αφυπνίζει συνειδήσεις Ανατέλλει γεννήσεις Σου προσφέρει λουλούδια Νικώντας το βαθύ σκοτάδι Είναι το φως των λέξεων. [26 Μαρτίου 2016]

Ρώτησα για Εσένα τα πουλιά και μου ανέγνωσαν ψαλμωδία Ρώτησα για τη δική Σου συντροφιά και στο πρόσωπό μου χαράχθηκε η ευτυχία Ρώτησα τα κήτη που βρίσκονται βαθιά και μου διηγήθηκαν την Πανσοφία Ρώτησα τα λουλούδια και τα κλαδιά και μύρισε στον τόπο μου ευωδία Ρώτησα τη μητέρα και τη γιαγιά για την δική Σου… Read More Ρώτησα