Μες στη νύχτα του κήπου, έξι τσιγγάνες, λευκοντυμένες, χορεύουν. Μες στη νύχτα του κήπου, στεφανωμένες με χάρτινα ρόδα και μάραθα. Μες στη νύχτα του κήπου, τα μαργαρώδη δόντια τους τον φλογισμένο ίσκιο γράφουν. Και στη νύχτα του κήπου, απλώνονται οι σκιές τους κι ως τον ουρανό φτάνουν μενεξεδένιες. Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, 1898-1936, Ισπανός ποιητής και… Read More Χορός- Στον κήπο της Πετενέρας

Αυτούς εγώ που τραγουδώ, δεν έχουνε φτερά. Δεν τους μεθά καμιά φυγή, δεν τους τραβούν τ’ αστέρια, έχουνε μια ζεστή καρδιά, δυο ροζιασμένα χέρια, κι είναι δεμένοι με τη γη. Απ’ της αυγής το χάραγμα, ως του βραδιού τα θάμπη, μοχθούν για δυο πικρές ελιές, και μια μπουκιά ψωμί, ιδρώνουν κι απ’ τον ίδρω τους… Read More Καίγονται

Η νύχτα μας κοιτάζει μες απ’ τα φυλλώματα των άστρων. Όμορφη νύχτα, σιωπηλή. Θάρθει μια νύχτα κι εμείς θα λείπουμε. Και τότε πάλι θα τραγουδάνε οι αραποσιτιές τ’ αρχαία τραγούδια τους, οι θερίστριες θα ερωτεύονται πλάι στα δεμάτια, κι ανάμεσα απ’ τους ξεχασμένους στίχους μας όπως ανάμεσα απ’ τα κίτρινα στάχυα ένα πρόσωπο νεανικό, φωτισμένο… Read More Διάρκεια

” Καθαρή διάφανη μέρα. Φαίνεται ο άνεμος που ακινητεί με τη μορφή βουνού κει κατά τα δυτικά. Κι η θάλασσα με τα φτερά διπλωμένα, πολύ χαμηλά, κάτω από το παράθυρο. Σου’ ρχεται να πετάξεις ψηλά κι από κει να μοιράσεις δωρεάν την ψυχή σου. Ύστερα να κατεβείς και,θαρραλέα, να καταλάβεις τη θέση στον τάφο που… Read More Πάσχα

Απόψε και να μ’ έβλεπε κείνη που αναζητώ, αυτή που δεν εγνώρισα και που ποτέ δεν είδα, που στην καρδιά μου ευλαβικά τόσον καιρό κρατώ, σαν κάποια προμηνυτική που με φωτίζει αχτίδα. Απόψε που σκιρτά η καρδιά, το μάτι λάμπει αδρό, σπιθίζει το αίμα μέσα μου κι αγάλλεται η ψυχή μου, κι ανυψωμένη η σκέψη… Read More Άγνωστη