Κατηγορία: Ποίηση

Κοίτα πώς χάνονται οι δρόμοι μες στους ανθρώπους… τα περίπτερα πως κρυώνουνε απ’ τις βρεγμένες εφημερίδες ο ουρανός πως τρυπιέται…

Εἶδα χθὲς βράδυ στ᾿ ὄνειρό μου, τὸ γεννημένο μας Χριστό, τὰ βόδια ἐπάνω Του ἐφυσοῦσαν, ὅλο τὸ χνῶτο τους ζεστό.…

Από τα δεκατέσσερά μου χρόνια βλέπω τον κόσμο μέσα από γυαλιά. Πάνε σαράντα χρόνια που μόνο εγώ μπορώ να εξετάζω…

(Καρλόβασι, 29. VI. 87.) Ωραία που βγαίνει το πλοίο απ’ το λιμάνι. Ρόδινος ο καπνός του μες στη χρυσόσκονη του…

Σας χωρίζει ένα αδιόρατο χάσμα απ’ τον κόσμο. Σας διέφυγαν πράγματα. Δεν τα ’χετε όλα καλά λογαριάσει, δεν τα ’χετε…