Μην πεις ποτέ σου: “Είναι αργά”! κι αν χαμηλά έχεις πέσει, κι αν λύπη τώρα σε τρυγά, κι έχεις βαθιά πονέσει…. Κι αν όλα μοιάζουν σκοτεινά κι έρημος έχεις μείνει, μην πεις ποτέ σου “είναι αργά” τ΄ακούς; Ό,τι κι αν γίνει. Μην πεις ποτέ σου τις δυο απελπισμένες λέξεις, κι αν έμπλεξες με το κακό… Read More Ποτέ δεν είναι αργά

Εις τον Θεόκριτο παραπονιούνταν μια μέρα ο νέος ποιητής Ευμένης· «Τώρα δυο χρόνια πέρασαν που γράφω κ’ ένα ειδύλλιο έκαμα μονάχα. Το μόνον άρτιόν μου έργον είναι. Aλλοίμονον, είν’ υψηλή το βλέπω, πολύ υψηλή της Ποιήσεως η σκάλα· κι απ’ το σκαλί το πρώτο εδώ που είμαι ποτέ δεν θ’ ανεβώ ο δυστυχισμένος.» Είπ’ ο… Read More Το πρώτο σκαλί

Σύννεφα, σύννεφα! Νύχτα και μέρα πώς ταξιδεύετε με τον αγέρα! Κάποτε μοιάζετε με αρνιών κοπάδι που βόσκει ατάραχα μες στο λιβάδι, κάποτε μοιάζετε πουλιά χαμένα κι από τον άνεμο κυνηγημένα. Σύννεφα έφτασε τούτη η ώρα, κρέμεστε ανήσυχα γεμάτα μπόρα. Ώρες σε απίδες, σε χώνες πάτε, βουνά σηκώνεστε, αχνό σκορπάτε. Κι όταν η όψη σας θυμίζει… Read More Σύννεφα

Θαυμάσια που τρέχει ο άνεμος, εάν κρίνεις από τα σύννεφα.                                                     Οδυσσέας Ελύτης, Εκ του πλησίον

Αν οι πόρτες της αντίληψης καθαρίζονταν, το καθετί θα παρουσιαζόταν στον άνθρωπο όπως πραγματικά είναι: άπειρο. William Blake, 1757-1827, Άγγλος ποιητής & ζωγράφος