Ήταν το θέμα μια ευκολία: είχες από κάπου να πιαστείς, να αναπτύξεις. Τώρα εδώ, σε τούτο το φωταγωγό που μ’ έριξαν, κοιτώ το ύψος και φοβάμαι. Πρέπει ν’ αναρριχηθώ. Λέξεις να βρω που να γαντζώνουν στο τσιμέντο. Χρίστος Λάσκαρης, ποιητής, 1931-2008  

Δι’ υπομονής πείθεται ο ηγεμών και η γλυκειά γλώσσα συντρίβει οστά.                                        Παλαιά Διαθήκη, Παροιμίαι ΚΕ’

Μέσα σου να σκάβεις: ξεθάβοντας μέρες παιδικές για τρυφερά, εξαίσια ποιήματα. Χρίστος Λάσκαρης, ποιητής, 1931-2008

Τραυματισμένα μου πουλιά παιδιά των ασανσέρ μ’ ακίνητα τα μάτια σας μπρος στις τηλεοράσεις με κοιμισμένο το μυαλό και τις ψυχές νωθρές καθώς γλυκά βουλιάζετε στις κεντρικές θερμάνσεις. Κι όταν ξάφνου την άνοιξη βρεθείτε σε πλαγιές μένετε να κοιτάζετε στις ίδιες νεκρές στάσεις καθώς στα διαμερίσματα μπροστά στις τηλεοράσεις και δε μεταλαβαίνετε τις θείες ομορφιές.… Read More Παιδιά των ασανσέρ

Αυτό είναι η μάθηση: ξαφνικά καταλαβαίνεις κάτι που καταλάβαινες σε όλη σου τη ζωή, αλλά με ένα καινούργιο τρόπο. Ντόρις Λέσσινγκ, 1919-2013 , Βρετανίδα συγγραφέας, Νόμπελ 2007