Πέντε σταγόνες βροχή και ένα σώμα γερά πλαγιάζουν.  

Άφηνε πάντα τα δάχτυλά σου ανοιχτά να μπαίνει η αιωνιότητα σα γύρη φωτός. Πάνω στ’ αλύγιστα χέρια σου, σα σε βράχια σκληρά, άφηνε να τσιμπάνε τα χρυσά πουλιά της, που θέλουνε στ’άγνωστο κορμί σου να περπατήσουν. Ύψωσε τα βαριά σου τα βλέφαρα στις άλλες ζώνες εκείνες τις άγιες. το δάκρυ χόρτασες, τον πόνον όλο τον διάτρεξες.… Read More Η αιωνιότητα

Τέτοιαν ημέρα διάλεξεν η σπλαχνική Μαρία να ειπεί στον Κύριο του Παντός που τ άψυχα εμψυχώνει: «Κοίτα στη γη τους Χριστιανούς, που μ άπειρη λατρεία εμέ γιορτάζουν σήμερα, πόση σκλαβιά πλακώνει;» Και πνεύμα θείο χύθηκε μεμιάς εις την Αγία ψυχή του ενδόξου Γερμανού, που ατρόμητος απλώνει το ξακουστό το Λάβαρο κι από την εκκλησία πρώτος προβαίνει… Read More Η 25η Μαρτίου

Τὴν ἐκκλησίαν ἀγαπῶ, τὰ ἑξαπτέρυγά της τὰ ἀσήμια τῶν σκευῶν, τὰ κηροπήγια της, τὰ φῶτα, τὶς εἰκόνες της, τὸν ἄμβωνά της. Ἐκεῖ σὰν μπῶ, μὲς σὲ ἐκκλησία τῶν Γραικῶν, μὲ τῶν θυμιαμάτων της τὶς εὐωδίες, μὲ τὶς λειτουργικὲς φωνὲς καὶ συμφωνίες, τὶς μεγαλοπρεπεῖς τῶν ἱερέων παρουσίες καὶ κάθε των κινήσεως τὸν σοβαρὸ ρυθμό, λαμπρότατοι μέσ᾿… Read More Στην εκκλησία

Σ’ένα κτελ με βροχή πλάι μου ένας άγνωστος κρατά τις αποστάσεις νυχτώνει στον ώμο μου κοιμάται πριν μια ώρα είχε αδειάσει το ψυγείο είχε ξεχάσει τα σκουπίδια στο χολ του σπιτιού σε τρεις ώρες θα’μαι δίπλα σου είπε στο τηλέφωνο και τώρα το μάγουλό του αφέθηκε να σπαρταρά στην μάλλινη ζακέτα μου η ανάσα του… Read More Πηνελόπη